شماره ۲۵ - برفت آن مه بی مهر از کنار امشب

برفت آن مه بی مهر از کنار امشب
کنم ز جان و تن و عمر خود کنار امشب ۱

بدین امید که گیرم عنان مرکب او
پیاده رفتم و آن ماهرو سوار امشب ۲

برفت یار و من اندر قفاش رخت حیوة
برون کشیدم از این دارو این دیار امشب ۳

چون گرد باد دویدم که گیرمش دامن
بغمزه گفت بمان خوش در انتظار امشب ۴

قرار نیست مرا در دل و توان در تن
که رفت از کفم آن زلف بیقرار امشب ۵

ستاره می شمرم تا که سرزند خورشید
که رفت ماه من از چشم اشبکار امشب ۶

بغیر پیرمغان کس نگشت عقده گشا
که لطف او شکند بازوی خمار امشب ۷

بریز ساقی از آن آب آتشین که مرا
فتد به خرمن صبر و سکون شرار امشب ۸

فراق یار، به «حاجب » نصیب و قسمت نیست
که واصل است بدان یار گلعذار امشب ۹