هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوق، قدرت بیان و دانش خود، و همچنین اهمیت تربیت و پرورش می‌پردازد. در ابیات مختلف، از تشبیهات زیبا مانند چشم آهوی ختن، لعل لب، سرو جوان، و دریا و صدف استفاده شده است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند بی‌خبری از جان و جانانه، و تربیت نسل جوان وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و اصطلاحات نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.

شماره ۶۷ - چشم تو آهوی ختن پرورد

چشم تو آهوی ختن پرورد
لعل لبت در عدن پرورد ۱

عکس لب و روی تو لعل و عقیق
آن به بدخش این به یمن پرورد ۲

سرو جوانا، به چمن چم چو من
تا که قدت سرو چمن پرورد ۳

در صدف سینه و دریای دل
علم بیان در سخن پرورد ۴

ثابت و سیار فلک را، ز مهر
از سر قدرت مه من پرورد ۵

بی خبر از جان وز جانانه کیست
پر خور و خوابست که تن پرورد ۶

بر جدو آب علم ادب درس ده
نخل جوان نخل کهن پرورد ۷

بیشه ببران سر شیران بود
گرچه زبانیست که زن پرورد ۸

«حاجب » درویش به اندرز و پند
روز و شب ابناء وطن پرورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۶ - ماه من گر طرف کاکل بشکند
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - پیش بینان همه گفتند کسی می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.