هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق، از جمله موهایش، چهرهاش، و رفتارش سخن میگوید و درد عشق و فراق را بیان میکند. همچنین، در برخی ابیات به مفاهیمی مانند عدالت، عفت، و سرنوشت اشاره شده است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات تاریخی یا ادبی نیاز به دانش پیشینه دارد.
شماره ۹۱ - خون من گر خورد آن نوش دهن نوشش باد
خون من گر خورد آن نوش دهن نوشش باد
دل بخون همه آلوده لب نوشش باد ۱
مهر و مه عکس رخ و قامت دلجویش بود
روز و شب آینه زلف بناگوشش باد ۲
ساخت از شمس و قمر آینه طلعت خویش
آفرین بر هنر و زیرکی و هوشش باد ۳
زلف بر دوش بیفکند که از قدرت حسن
بار دلهای پریشان همه بر دوشش باد ۴
دامن عصمت آن کس که ز گل پاکتر است
یاد وصل تو شب و روز در آغوشش باد ۵
خون عاشق به ستم ریختن انصاف نبود
یارب این کینه دیرینه فراموشش باد ۶
در کمین کیست که از آه کند رنجه تنت
بسر تیر قضا زلف زره پوشش باد ۷
هر که چون شمع نخواهد که تو روشن باشی
در غمام ابدی افتد و خاموشش باد ۸
کاوس دهر که سودا به دهرش بفریفت
روی تو آتش و خال تو سیاووشش باد ۹
آنکه فریاد کس او را نرسد هیچ بگوش
پند «حاجب » چو در آویخته گوشش باد ۱۰
دل بخون همه آلوده لب نوشش باد ۱
مهر و مه عکس رخ و قامت دلجویش بود
روز و شب آینه زلف بناگوشش باد ۲
ساخت از شمس و قمر آینه طلعت خویش
آفرین بر هنر و زیرکی و هوشش باد ۳
زلف بر دوش بیفکند که از قدرت حسن
بار دلهای پریشان همه بر دوشش باد ۴
دامن عصمت آن کس که ز گل پاکتر است
یاد وصل تو شب و روز در آغوشش باد ۵
خون عاشق به ستم ریختن انصاف نبود
یارب این کینه دیرینه فراموشش باد ۶
در کمین کیست که از آه کند رنجه تنت
بسر تیر قضا زلف زره پوشش باد ۷
هر که چون شمع نخواهد که تو روشن باشی
در غمام ابدی افتد و خاموشش باد ۸
کاوس دهر که سودا به دهرش بفریفت
روی تو آتش و خال تو سیاووشش باد ۹
آنکه فریاد کس او را نرسد هیچ بگوش
پند «حاجب » چو در آویخته گوشش باد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - گرچه بر پیر و جوان دادن جان شاق آمد
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - دوستان از راستی کم فکر تل و ول کنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.