هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند عرفان، عشق، جوانی، گذشت از عیوب دیگران و بندگی خدا میپردازد. شاعر از قلم و سخن غیبی سخن میگوید، از عشق و میستاید، و به اهمیت گذشت و خدمت به خدا اشاره میکند. در پایان نیز به جایگاه والای حافظ به عنوان لسانالغیب اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۰۲ - مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند
مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند
کجاست آنکه در این نکته شک و ریب کند ۱
چنان ز، خم بسبو کرده باده پیرمغان
که خاکروبی میخانه را صهیب کند ۲
گذار باد بهار، ار، ز زلف جانان است
چرا بساط زمین را عبیر حبیب کند ۳
به عنفوان شبابم سفید شد سر و روی
کسی به فصل شباب آرزوی شیب کند؟ ۴
ز عیب و نقص کسان در گذر که جمله از اوست
خدای را که تواند که نقص و عیب کند ۵
میان ببندگی پیر وقت باید بست
که خدمت تو، بسی یونس و شعیب کند ۶
بدین وطیر سخن گر کسی کند «حاجب »
چو «حافظ » است که خود را لسان غیب کند ۷
کجاست آنکه در این نکته شک و ریب کند ۱
چنان ز، خم بسبو کرده باده پیرمغان
که خاکروبی میخانه را صهیب کند ۲
گذار باد بهار، ار، ز زلف جانان است
چرا بساط زمین را عبیر حبیب کند ۳
به عنفوان شبابم سفید شد سر و روی
کسی به فصل شباب آرزوی شیب کند؟ ۴
ز عیب و نقص کسان در گذر که جمله از اوست
خدای را که تواند که نقص و عیب کند ۵
میان ببندگی پیر وقت باید بست
که خدمت تو، بسی یونس و شعیب کند ۶
بدین وطیر سخن گر کسی کند «حاجب »
چو «حافظ » است که خود را لسان غیب کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - مئی که باده وصل تو در، دماغ کند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - خود را، ز قید هستی، آزاد کرد باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
