هوش مصنوعی: این متن عرفانی و شاعرانه به موضوعاتی مانند عشق الهی، تجلی حق در عالم، عرفان و مستی معنوی، و جایگاه عارفان در درک اسرار وجود می‌پردازد. اشعار از عناصری مانند نور، دیدار معشوق، قرآن، و نمادهای عرفانی مانند یوسف و پیر مغان استفاده کرده‌اند تا مفاهیم عمیق عرفانی را بیان کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و نمادهای به‌کاررفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند.

شماره ۱۳۱ - در دو عالم جلوه گر نور رخ یاراست و بس

در دو عالم جلوه گر نور رخ یاراست و بس
جمله اشیاء تجلی گاه دلدار است و بس ۱

سینه سیناست، عالم نور حق طالع در اوست
هر که را بینم چو موسی محو دیدار است و بس ۲

معنی قرآن بود مکتوم اندر با، بسم
نقطه فی تحتها خال لب یار است و بس ۳

دوش از پیر مغان پرسیدم از سر وجود
گفت ازخم پرس کو دانای اسرار است و بس ۴

عارفان مست می دیدار و ما مست وصال
در میان جمع امشب شمع هشیار است و بس ۵

یوسف معنی برآمد بر سر بازارها
هر کجا بینم هیاهوی خریدار است وبس ۶

هر کسی آثار نیکوئی در این عالم نهاد
شعر شورانگیز ما فرخنده آثار است و بس ۷

«حاجب » از مستی اناالحق می زند منصور وار
چاره دیوانه بی‌باک را دار است و بس ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - امشب بخواب ناز مگر رفته این خروس؟
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - پیر مغان بر در میخانه دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.