شماره ۲۹ - بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را

بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را
دیدار نه بینی رخ یار یمنی را ۱

تا جلوه دهد چهره زیبا خود آن یار
بزدای ز آئینه دل زنک منی را ۲

برقامت جان جامه هستی نزده چاک
بیهوده بود جیب دریدن کفنی را ۳

ز دیار مگر شانه بر آن زلف معنبر
کز وی شنوم نکهت مشک ختنی را ۴

در خلوت دل قامت دلدار خرامان
خاطر ندهم جلوه سرو چمنی را ۵

دل دید چه پا بست سر کوی توام گفت
در کعبه که دیده است مقید و ثنی را ۶

خوش آنکه چو نور علیش دیده بود جا
مست می اسرار اویس قرنی را ۷