شماره ۱ - ای نام خوشت جوهر شمشیر زبان‌ها شماره ۲ - ای چراغ ماه تابان هر شب از کوی شما شماره ۳ - دوش آمد به بر آن ساقی مهوش ما را شماره ۴ - نه تنها خال هندویش رباید کفر و دین ما را شماره ۵ - بیا ساقی بیار آن جام می را شماره ۶ - گر دسترسی نبود بر دامن گلشن‌ها شماره ۷ - بینم چو خرامان بره آن سرو روان را شماره ۸ - خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را شماره ۹ - جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرا شماره ۱۰ - تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا شماره ۱۱ - دل کند در سینه تنگی داد می باید مرا شماره ۱۲ - از دل و جان خلوتی بایار می باید مرا شماره ۱۳ - تا زند سینه ز صهبای غمت جوش مرا شماره ۱۴ - پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا شماره ۱۵ - کردم چه از لا رخ سوی الا شماره ۱۶ - سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را شماره ۱۷ - صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را شماره ۱۸ - دلا ز چنگ برآمد فغان به محفل‌ها شماره ۱۹ - تا مهر روی یار برآمد ز بام ما شماره ۲۰ - نسیم گلشن کوی تو صبحدم ما را شماره ۲۱ - ای حسن تو از چهره خوبان همه پیدا شماره ۲۲ - ای گشته ز تو سر نهان جمله هویدا شماره ۲۳ - صبح شد ساقی بیا بگشا در میخانه را شماره ۲۴ - ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها شماره ۲۵ - در خرابات مغان تا که مقامست مرا شماره ۲۶ - ای از رخ تو روشن انوار دوست ما را شماره ۲۷ - ای رخت مهر سپهر انما شماره ۲۸ - بحر بی انتهاست سید ما شماره ۲۹ - بیرون نکنی تا ز سر این کبر و منی را شماره ۳۰ - سالها در خود سفر کردیم ما شماره ۳۱ - تا گمان پاو سر کردیم ما شماره ۳۲ - باز ساز عشق سر کردیم ما شماره ۳۳ - بزم عشق است و همه شیشه و جامست اینجا شماره ۳۴ - خوش نور خدائیست عیان در نظر ما شماره ۳۵ - نقش بند طلسم اسما ما شماره ۳۶ - نفسی بی جمال دلبر ما شماره ۳۷ - دلبر ما نشسته بر در ما شماره ۳۸ - فکر اگر ای سیمتن داری بتذخیر طلا شماره ۳۹ - مست صهبای وحدتم امشب شماره ۴۰ - بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب شماره ۴۱ - این عرق باشد برویش یا گلاب شماره ۴۲ - صبحدم آن آفتاب مه نقاب شماره ۴۳ - صبح روشن گشته و مه در نقاب شماره ۴۴ - عین ما آبست و ما در وی حباب شماره ۴۵ - تن رها کن همچو ما جانی طلب شماره ۴۶ - تا شدم حلقه بگوش در سلطان غریب شماره ۴۷ - تا بکی دم زنی ای شیخ باکراه غریب شماره ۴۸ - بگذر از صومعه و خانه خمار طلب شماره ۴۹ - آب حیوان طلبی از در میخانه طلب شماره ۵۰ - زهی سلطان بحر و بر علی بن ابیطالب شماره ۵۱ - دل حریم حضور جانانست شماره ۵۲ - ز من مپرس دلت از چه روی خونینست شماره ۵۳ - دوش در بزم جنان ساقی جان سرشارو مست شماره ۵۴ - هرکه درد فراق یارش نیست شماره ۵۵ - عشق بیجور و جفائی هست نیست شماره ۵۶ - گلعذارا چون تو یاری هست نیست شماره ۵۷ - در جهان چون یار من یاری کجاست شماره ۵۸ - همچو آن دلدار دلداری کجاست شماره ۵۹ - بزم جان را جز تو جانانی کجاست شماره ۶۰ - شمعی از حسن تو هر جا که برافروخته است شماره ۶۱ - در مصطب تجرید مرا تا که مقامست شماره ۶۲ - عشق آمد در دلم منزل گرفت شماره ۶۳ - ساقی جان پرده ز جان برگرفت شماره ۶۴ - ای گشته صفاتت بجهان آیینه ذات شماره ۶۵ - می فراوانست لیکن جام نیست شماره ۶۶ - ما را که بجز بر رخ خوبت نظری نیست شماره ۶۷ - دل را که ز مهر رخت آرام گهی نیست شماره ۶۸ - اکنون که چمن بساط آراست شماره ۶۹ - در آینه تا که عکس پیداست شماره ۷۰ - روشن از نور رخش تا چشم ماست شماره ۷۱ - دراین منزل چه جای کاروانست شماره ۷۲ - اینکه ویران شده از سیل فنا خانه ماست شماره ۷۳ - در خرابات مغان مأوای ماست شماره ۷۴ - مرآت جمال حق دل ماست شماره ۷۵ - جای جانان در حریم جان ماست شماره ۷۶ - چشمه حیوان و کوثر جرعه از جام ماست شماره ۷۷ - یوسف مصر دلم از چه ز کنعان بگذشت شماره ۷۸ - یارب این ساغر پرجوش ز خمخانه کیست شماره ۷۹ - این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست شماره ۸۰ - ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است شماره ۸۱ - ما عاشقان مستیم افتاده در خرابات شماره ۸۲ - ای صفاتت سربسر روپوش ذات شماره ۸۳ - ای لبت سرچشمه آب حیات شماره ۸۴ - ای صفاتت شده آئینه ذات شماره ۸۵ - گر نیازی بهر یار دلربا میبایدت شماره ۸۶ - راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست شماره ۸۷ - گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت شماره ۸۸ - کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت شماره ۸۹ - دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت شماره ۹۰ - بسته باشد تا بکی میخانه را در الغیاث شماره ۹۱ - روزگاری صرف شد در کلبه احزان عبث شماره ۹۲ - زهی گرفته جمالت ز ماه تابان باج شماره ۹۳ - دوشم بسحر ساقی پر کرد قدحی از راح شماره ۹۴ - ساقس بقدح چه میکنی راح شماره ۹۵ - لب شیرین تو که هست ملیح شماره ۹۶ - مرو مرو ببرش این چنین دلا گستاخ شماره ۹۷ - دوش از غمکده هجر نجاتم دادند شماره ۹۸ - دوش در مصطب جان باده ذاتم دادند شماره ۹۹ - بدل این نکته از جان می تراود شماره ۱۰۰ - روی تو چو ماه انور آمد شماره ۱۰۱ - مرا گر پای تا سر تن بسوزد شماره ۱۰۲ - روی او بی نقاب خوش باشد شماره ۱۰۳ - لب گلبرگ تو کش جان ز تکلم ریزد شماره ۱۰۴ - دل خلوت خاص دلبر آمد شماره ۱۰۵ - تا ز درس عاشقی دل نکته آگاه شد شماره ۱۰۶ - کسی کاو آشنای بحر ما شد شماره ۱۰۷ - هرکه در بحر جان نظر دارد شماره ۱۰۸ - یار از رخ خود نقاب بگشود شماره ۱۰۹ - تا عکس رخش در دل عشاق عیان شد شماره ۱۱۰ - افسر سلطان گل جانب بستان رسید شماره ۱۱۱ - ترسم ز روی کار چه این پرده واکنند شماره ۱۱۲ - چند از لب تو جانها مست شراب گردد شماره ۱۱۳ - عرقی از گل رویش چه ز بیداد چکد شماره ۱۱۴ - سرپا برهنگان که دم از کبریا زنند شماره ۱۱۵ - اگر چه عشرت و عیش جهان نخواهد ماند شماره ۱۱۶ - تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود شماره ۱۱۷ - سحر ساقی در میخانه وا کرد شماره ۱۱۸ - دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود شماره ۱۱۹ - تامی از شیشه اقداح روان خواهد بود شماره ۱۲۰ - مژده ای دل پیک جانان میرسد شماره ۱۲۱ - نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند شماره ۱۲۲ - نه هر که دل برد آئین دلبری داند شماره ۱۲۳ - ای گرفتار بزلف تو پریشانی چند شماره ۱۲۴ - هرکرا دیدن روی تو تمنا باشد شماره ۱۲۵ - ساقی ز روی دختر زر پرده باز کرد شماره ۱۲۶ - کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد شماره ۱۲۷ - مطلقی باز در قیود آمد شماره ۱۲۸ - ماه رویش بجام ساطع شد شماره ۱۲۹ - ساقیم باز مجلس آرا شد شماره ۱۳۰ - پسته او که نوشخند آمد شماره ۱۳۱ - دل که از لعل لبش جام شرابی دارد شماره ۱۳۲ - ابرویش از بام دل سرمیزند شماره ۱۳۳ - ما را که جمال فتح از جبهه مبین باشد شماره ۱۳۴ - کس در دل من ره بجز آن دیار ندارد شماره ۱۳۵ - زانروز که تا ماه رخش در نظر آمد شماره ۱۳۶ - دربرم یار دلنواز آمد شماره ۱۳۷ - مرا وقتی بکویش منزلی بود شماره ۱۳۸ - بی نشان در نشان نمی گنجد شماره ۱۳۹ - زانسان که بوسه از لب دلبر بود لذیذ شماره ۱۴۰ - دوشم از مهر آمد اندر بر شماره ۱۴۱ - کرده شهنشاه عشق درحرم دل ظهور شماره ۱۴۲ - دلم شد جلوه گاه آتش طور شماره ۱۴۳ - بر در دیرآن بت عیار شماره ۱۴۴ - تا دلم گشته مخزن اسرار شماره ۱۴۵ - ای دل بگشا چشم و ببین جلوه دلدار شماره ۱۴۶ - الا ای عندلیب گلشن یار شماره ۱۴۷ - کسی جز چشم بینای قلندر شماره ۱۴۸ - هر نقش که بر لوح قضا خامه تقدیر شماره ۱۴۹ - پرتو جامست این برسقف گردون جلوه گر شماره ۱۵۰ - ای زماه عارضت خورشید کرده کسب نور شماره ۱۵۱ - برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر شماره ۱۵۲ - گر بسر منزل جانان برسم بار دگر شماره ۱۵۳ - در قدم اولین تا نشود ترک سر شماره ۱۵۴ - باز شدم جلوه گر ماه رخت در نظر شماره ۱۵۵ - ساقیا ساغر شراب آور شماره ۱۵۶ - مژده ای دل که دلبر آمد باز شماره ۱۵۷ - دوش رفتم بسوی میکده با عجز و نیاز شماره ۱۵۸ - ز آفتابت مها نقاب انداز شماره ۱۵۹ - آنکه رفت از برم گر آید باز شماره ۱۶۰ - ساقیا زان شراب شورانگیز شماره ۱۶۱ - چرا باشم دلا ناکام امروز شماره ۱۶۲ - هر صبح و شام نرگس مستت بخواب ناز شماره ۱۶۳ - بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز شماره ۱۶۴ - دل که ساکن شده بکوی نیاز شماره ۱۶۵ - دل که شد از باده عشق رخت مینای راز شماره ۱۶۶ - دراین گلشن ز خوبانم گلی بس شماره ۱۶۷ - زچشم سیاهی نگاهی مرا بس شماره ۱۶۸ - زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس شماره ۱۶۹ - کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوس شماره ۱۷۰ - صید وصلش توان بدام هوس شماره ۱۷۱ - حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویش شماره ۱۷۲ - مهی دارم که انوار جمالش شماره ۱۷۳ - دل که عمریست در افتاده بچاه ذقنش شماره ۱۷۴ - باحضار ملک وضعی پری وش شماره ۱۷۵ - ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوش شماره ۱۷۶ - هر که در کوی او بود بارش شماره ۱۷۷ - ای فکر تو جستجوی درویش شماره ۱۷۸ - بیا و جام زرینی بکن نوش شماره ۱۷۹ - نقد دل جز بتوبه اخلاص شماره ۱۸۰ - ای جمالت مطلع انوار فیض شماره ۱۸۱ - عشق تو شط و دل ما هست بط شماره ۱۸۲ - دلا از نظم گوهر بار حافظ شماره ۱۸۳ - این عکس ساقیست در جام ساطع شماره ۱۸۴ - ساقیا برخیز و پیش آور ایاغ شماره ۱۸۵ - چهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف شماره ۱۸۶ - ای خم ابروی تو قبله ارباب عشق شماره ۱۸۷ - ترا سزد که بگردش درآوری افلاک شماره ۱۸۸ - توئی جان و توئی جانانه دل شماره ۱۸۹ - ساقیا کو باده چون سلسبیل شماره ۱۹۰ - هر که واقف گشت از اسرار دل شماره ۱۹۱ - آئینه حق نماست این دل شماره ۱۹۲ - ای جلالت گشته مرآت جمال شماره ۱۹۳ - ای رخ نیکوی تو مهر جمال شماره ۱۹۴ - ای قدت سرو ناز و رویت گل شماره ۱۹۵ - چمن فرمود باز آرایش گل شماره ۱۹۶ - مطرب گل دمید در نی دم شماره ۱۹۷ - ما ابر گهر باریم هی هی جبلی قم قم شماره ۱۹۸ - من در تاج خسروان آن لؤلؤ لالا ستم شماره ۱۹۹ - موج و بحر و کشتی و طوفان منم شماره ۲۰۰ - چند یاد تو جفا کیش کنم شماره ۲۰۱ - هله مست دلبرستم هله مست بیخودستم شماره ۲۰۲ - هله مست کن فکانم هله جان جان جانم شماره ۲۰۳ - گاه ذاکر گاه مذکورم نمیدانم کیم شماره ۲۰۴ - ما محو تجلی الهیم شماره ۲۰۵ - چون ز دار فنا بقا گشتم شماره ۲۰۶ - وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم شماره ۲۰۷ - بازم آمدم موسی صفت ظاهر ید بیضا کنم شماره ۲۰۸ - ما خراباتیان بی باکیم شماره ۲۰۹ - نور رویش چو در نظر داریم شماره ۲۱۰ - ما ساقی مصطب صفائیم شماره ۲۱۱ - ما جلوه گه جمال یاریم شماره ۲۱۲ - ما هزاران گلشن اوئیم شماره ۲۱۳ - ما گهی یونس و گهی حوتیم شماره ۲۱۴ - ما مریدان سید خویشیم شماره ۲۱۵ - ما مقیمان تخت تحمیدیم شماره ۲۱۶ - جز جان و جنان که شد ز دستم شماره ۲۱۷ - منکه هر جای روم در قفس صیادم شماره ۲۱۸ - من مست جام وحدتم هذا جنون العاشقین شماره ۲۱۹ - ای جان و ای جانان من هذا جنون العاشقین شماره ۲۲۰ - ای ماه رویت چون مهر تابان شماره ۲۲۱ - ای دل از جان پیش جانان دم مزن شماره ۲۲۲ - ذره از مهر تابان دم مزن شماره ۲۲۳ - ساقی بیا و میکده را فتح باب کن شماره ۲۲۴ - خلوتی در سرای درویشان شماره ۲۲۵ - روی بهر چه هر دم سوی گلشن شماره ۲۲۶ - ای کار گه نقش خیالت بصر من شماره ۲۲۷ - دیوانه شو دیوانه شو از خویشتن بیگانه شو شماره ۲۲۸ - ایستاده شو ایستاده شو زین بیش منشین از طلب شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو شماره ۲۳۰ - دست در آفاق یافت نرگس فتان تو شماره ۲۳۱ - برخیز و بیا ساقی بگشا در میخانه شماره ۲۳۲ - سخنی از لب آن یار بگویم یا نه شماره ۲۳۳ - یارب آنمه کیست کز نو سوی بازار آمده شماره ۲۳۴ - شمعی ز رخت چه بر فروزی شماره ۲۳۵ - بیا و ساغر کامم لبالب کن ز می ساقی شماره ۲۳۶ - صبح عید است ساقیا جامی شماره ۲۳۷ - دوشم بصدر مصطبه ساقی مهوشی شماره ۲۳۸ - خوشا عشق و نیاز نازنینی شماره ۲۳۹ - چنان مستم ز یار نازنینی شماره ۲۴۰ - ای بجامت همان که میدانی شماره ۲۴۱ - بهر آئینه چون پیدا تو باشی شماره ۲۴۲ - نیست لایق منزلش در هر دلی شماره ۲۴۳ - منم آئینه وجه الهی شماره ۲۴۴ - صبح عید است و میدهد ساقی شماره ۲۴۵ - ای ز مهر روی تو صبح وصل نورانی