هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از مولانا یا شاعری صوفیمسلک است که با استفاده از استعارههایی مانند آب، حباب، جام، و شراب به وحدت وجود و رابطهی صورت و معنی میپردازد. شاعر از مستی و عشق الهی سخن میگوید و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به حقیقت دعوت میکند. در پایان، از مطرب میخواهد تا غزلی عرفانی بنوازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم برخی استعارهها و مفاهیم انتزاعی دچار مشکل شوند.
شماره ۴۴ - عین ما آبست و ما در وی حباب
عین ما آبست و ما در وی حباب
صورت ما جام و معنی خود شراب ۱
صورت و معنی است عین یکدگر
صورت آمد موج و معنی گشت آب ۲
آفتاب از ذره میگردد عیان
ذره هم گردد عیان از آفتاب ۳
جام می برکف همی رقصم ز ذوق
بر در دیر مغان مست و خراب ۴
خوش درآ در میکده جامی بنوش
تا شوی از سرمستان کامیاب ۵
حرز جان کن سوره اخلاص را
تا بدل بینی رخ ام الکتاب ۶
مطربا از گفته نور علی
یک غزل بنواز با چنگ و رباب ۷
صورت ما جام و معنی خود شراب ۱
صورت و معنی است عین یکدگر
صورت آمد موج و معنی گشت آب ۲
آفتاب از ذره میگردد عیان
ذره هم گردد عیان از آفتاب ۳
جام می برکف همی رقصم ز ذوق
بر در دیر مغان مست و خراب ۴
خوش درآ در میکده جامی بنوش
تا شوی از سرمستان کامیاب ۵
حرز جان کن سوره اخلاص را
تا بدل بینی رخ ام الکتاب ۶
مطربا از گفته نور علی
یک غزل بنواز با چنگ و رباب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - صبح روشن گشته و مه در نقاب
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - تن رها کن همچو ما جانی طلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
