هوش مصنوعی:
این شعر درباره عشق شدید و جنونآمیز است که فرد را دیوانه وار مجذوب خود کرده و از تأثیرات عمیق آن بر روح و جسم سخن میگوید. همچنین، به فریبکاری دشمنان و عدم امکان تبدیل آنان به دوست اشاره دارد. شاعر از بوی خوش معشوق و اسارت در طرههای او میگوید و اینکه راه فراری از این عشق وجود ندارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به جنون و اسارت در عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷ - این دل که جنون همیشه اش خوست
این دل که جنون همیشه اش خوست
دیوانه عشق آن پریروست ۱
کس پنجه عشق برنتابد
از آهن و رویش ار چه بازوست ۲
ای دوست مخور فریب دشمن
دشمن به عبث نمیشود دوست ۳
این باد مگر ز کوی اوخاست
کز وی همه شهر عنبرین بوست ۴
عشقش بکجا رود که ما را
بنشسته چو مغز در رگ و پوست ۵
دلجو نبود چو قد رعناش
این سرو روان که بر لب جوست ۶
چون نور دگر رهائیش نیست
جائیکه اسیر طره اوست ۷
دیوانه عشق آن پریروست ۱
کس پنجه عشق برنتابد
از آهن و رویش ار چه بازوست ۲
ای دوست مخور فریب دشمن
دشمن به عبث نمیشود دوست ۳
این باد مگر ز کوی اوخاست
کز وی همه شهر عنبرین بوست ۴
عشقش بکجا رود که ما را
بنشسته چو مغز در رگ و پوست ۵
دلجو نبود چو قد رعناش
این سرو روان که بر لب جوست ۶
چون نور دگر رهائیش نیست
جائیکه اسیر طره اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - چشمت که بلای چشم آهوست
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - از این غیرت دلم چون غنچه خونست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
