درباره نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.
در ویکی پدیا بیشتر بخوانید

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - زهی نام تو سر دفتر کتاب نکته دانی را شماره ۲ - دمی خواندم من خاکی کتاب آسمانی را شماره ۳ - برافکن پرده از رخسار یارا شماره ۴ - نموده رخش تا جمالی مرا شماره ۵ - روا مدار که با خنجر ستم ما را شماره ۶ - بدست غیر مده زلف پرشکن یارا شماره ۷ - اگر چه رفتی و کشتی ز دوریت ما را شماره ۸ - ای عشق تو مدعای دل ها شماره ۹ - عمری طلب رازی کردم به در دل‌ها شماره ۱۰ - الصلا ای عشق رهبر الصلا شماره ۱۱ - ندارد مه چو یارم روی زیبا شماره ۱۲ - ساقی بیا در جام کن آنباده گلفام را شماره ۱۳ - بلبل که ز عشق گل نالد به گلستان‌ها شماره ۱۴ - مکن ناصحا منع من از حبیب شماره ۱۵ - زهی روی تو خورشید جهانتاب شماره ۱۶ - مگر فکنده برخ یار من نقاب امشب شماره ۱۷ - مرا در خلوت دل خانه هست شماره ۱۸ - روی تو که رشگ آفتابست شماره ۱۹ - سحرگاهان که بگشاده در دوست شماره ۲۰ - ای صبح وصال ما ز رویت شماره ۲۱ - بدل عمریست می ورزم خیالت شماره ۲۲ - بدل بنشسته تا نقش خیالت شماره ۲۳ - ساقیا جرعه شراب کجاست شماره ۲۴ - ای آنکه ترا بمن نظر نیست شماره ۲۵ - سودی نرسد بجز زیانش شماره ۲۶ - چشمت که بلای چشم آهوست شماره ۲۷ - این دل که جنون همیشه اش خوست شماره ۲۸ - از این غیرت دلم چون غنچه خونست شماره ۲۹ - نمیدانم دلم را حال چونست شماره ۳۰ - رخش که از نظر خلق جمله محجوبست شماره ۳۱ - نه تنها ظهور صفاتت بذاتست شماره ۳۲ - ای صفاتت همه آئینه ذات شماره ۳۳ - لعل تو که معدن حیاتست شماره ۳۴ - روی تو که آئینه رخسار تجلیست شماره ۳۵ - هر سحر کز آن دو چشم جادوست شماره ۳۶ - هر سرو سهی که بر لب جوست شماره ۳۷ - سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست شماره ۳۸ - باده عشق تو امروز نه در جام منست شماره ۳۹ - گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست شماره ۴۰ - آن یار که دی از بر من بار سفربست شماره ۴۱ - یاری که وداعم ننمود و بسفر رفت شماره ۴۲ - نه تنها شبم تیره از موی اوست شماره ۴۳ - مرا قبله جان کنون روی اوست شماره ۴۴ - ای روشنی چشم مرا روی تو باعث شماره ۴۵ - ای خاک پایت بر فرق من تاج شماره ۴۶ - ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح شماره ۴۷ - منم که با مژه تر کنم گهر سوراخ شماره ۴۸ - بلبلا نعره مستانه مبارک باشد شماره ۴۹ - دل گرچه ترا بمن نباشد شماره ۵۰ - کسی کان غم دلستانی ندارد شماره ۵۱ - گذر چون ترا بر مقامم فتاد شماره ۵۲ - دلی دارم ز عشق آن پری زاد شماره ۵۳ - گرم صد ره زنی با تیغ بیداد شماره ۵۴ - یارم که سر وفا ندارد شماره ۵۵ - چو مرغم تا قفس بنیاد کردند شماره ۵۶ - کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد شماره ۵۷ - نخستین دم که عالم آفریدند شماره ۵۸ - ز رویش دسته گل آفریدند شماره ۵۹ - مرا تاعشق او ارشاد کردند شماره ۶۰ - گریه عاشقان سحر باشد شماره ۶۱ - تا مرا نور در بصر باشد شماره ۶۲ - دنیا مطلب که نیست جاوید شماره ۶۳ - خرم دل یاری که نگارش چو سفر کرد شماره ۶۴ - ای ز لبت کام ما چون نیشکر لذیذ شماره ۶۵ - بیا ای از رخت چشم بدان دور شماره ۶۶ - ای بیخبر از وفای دیگر شماره ۶۷ - سرنهادم برت بخاک نیاز شماره ۶۸ - بهار آمد ای بلبل خوش نفس شماره ۶۹ - درآمد از درم مه خلعتی دوش شماره ۷۰ - نه تنها دین و دل برد از نگاهش شماره ۷۱ - ای نهان از توام بجام اخلاص شماره ۷۲ - ای لعل می آلودت از جوش شکر فیاض شماره ۷۳ - ای که با نیکان طمع داری که یا بی ارتباط شماره ۷۴ - ای خدایت زهر بلاحافظ شماره ۷۵ - گیرم از خلق توانکرد نهان فعل شنیع شماره ۷۶ - یکی روز رفتم بگلگشت باغ شماره ۷۷ - مرا اتفاق از هجوم مخالف شماره ۷۸ - کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف شماره ۷۹ - خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف شماره ۸۰ - چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق شماره ۸۱ - بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک شماره ۸۲ - هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل شماره ۸۳ - عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم شماره ۸۴ - ای روی نکرده هیچ سویم شماره ۸۵ - زهی مصحف رو که در وی رقم شماره ۸۶ - اکنون که بطره ات اسیرم شماره ۸۷ - من جز تو کسی دگر ندارم شماره ۸۸ - ز گل و گلاب و ز لاله پیاله می جویم شماره ۸۹ - من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم شماره ۹۰ - نه این زمان ز می جلوه تو من مستم شماره ۹۱ - سالها شد که بدل نقش مرادی دارم شماره ۹۲ - بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم شماره ۹۳ - ای ز نور تو چشم جان روشن شماره ۹۴ - ندانم آخر از داغ دل من شماره ۹۵ - چو بسمل کردی و بردی دل من شماره ۹۶ - نه تنها منزل او شد دل من شماره ۹۷ - دگر بگرفته در کف خنجرش بین شماره ۹۸ - دگر دل پای بست دیگرش بین شماره ۹۹ - رخ زیبا چو ماه روشنش بین شماره ۱۰۰ - چندم زنی ای بت جفاجو شماره ۱۰۱ - ساقی مصطب جانم تنناها یاهو شماره ۱۰۲ - امشب نگارم با روی چون ماه شماره ۱۰۳ - زهی بر جمالت جمال آینه شماره ۱۰۴ - ای کرده تلف عمر گرامی بمناهی شماره ۱۰۵ - ای خفته دراین سرای فانی شماره ۱۰۶ - ساقی ز چه روی سرگرانی شماره ۱۰۷ - کهن پیرا چو عهد نوجوانی شماره ۱۰۸ - تو در خوبی باین خوبان نمانی شماره ۱۰۹ - نهان بابر نخواهی گر آفتاب تجلی شماره ۱۱۰ - دم رفتن نکرد او گر وداعی شماره ۱۱۱ - ابروی تو آئینه انوار الهی