درباره نورعلیشاه
محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.
در ویکی پدیا بیشتر بخوانید
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - زهی نام تو سر دفتر کتاب نکته دانی را
شماره ۲ - دمی خواندم من خاکی کتاب آسمانی را
شماره ۳ - برافکن پرده از رخسار یارا
شماره ۴ - نموده رخش تا جمالی مرا
شماره ۵ - روا مدار که با خنجر ستم ما را
شماره ۶ - بدست غیر مده زلف پرشکن یارا
شماره ۷ - اگر چه رفتی و کشتی ز دوریت ما را
شماره ۸ - ای عشق تو مدعای دل ها
شماره ۹ - عمری طلب رازی کردم به در دلها
شماره ۱۰ - الصلا ای عشق رهبر الصلا
شماره ۱۱ - ندارد مه چو یارم روی زیبا
شماره ۱۲ - ساقی بیا در جام کن آنباده گلفام را
شماره ۱۳ - بلبل که ز عشق گل نالد به گلستانها
شماره ۱۴ - مکن ناصحا منع من از حبیب
شماره ۱۵ - زهی روی تو خورشید جهانتاب
شماره ۱۶ - مگر فکنده برخ یار من نقاب امشب
شماره ۱۷ - مرا در خلوت دل خانه هست
شماره ۱۸ - روی تو که رشگ آفتابست
شماره ۱۹ - سحرگاهان که بگشاده در دوست
شماره ۲۰ - ای صبح وصال ما ز رویت
شماره ۲۱ - بدل عمریست می ورزم خیالت
شماره ۲۲ - بدل بنشسته تا نقش خیالت
شماره ۲۳ - ساقیا جرعه شراب کجاست
شماره ۲۴ - ای آنکه ترا بمن نظر نیست
شماره ۲۵ - سودی نرسد بجز زیانش
شماره ۲۶ - چشمت که بلای چشم آهوست
شماره ۲۷ - این دل که جنون همیشه اش خوست
شماره ۲۸ - از این غیرت دلم چون غنچه خونست
شماره ۲۹ - نمیدانم دلم را حال چونست
شماره ۳۰ - رخش که از نظر خلق جمله محجوبست
شماره ۳۱ - نه تنها ظهور صفاتت بذاتست
شماره ۳۲ - ای صفاتت همه آئینه ذات
شماره ۳۳ - لعل تو که معدن حیاتست
شماره ۳۴ - روی تو که آئینه رخسار تجلیست
شماره ۳۵ - هر سحر کز آن دو چشم جادوست
شماره ۳۶ - هر سرو سهی که بر لب جوست
شماره ۳۷ - سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست
شماره ۳۸ - باده عشق تو امروز نه در جام منست
شماره ۳۹ - گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست
شماره ۴۰ - آن یار که دی از بر من بار سفربست
شماره ۴۱ - یاری که وداعم ننمود و بسفر رفت
شماره ۴۲ - نه تنها شبم تیره از موی اوست
شماره ۴۳ - مرا قبله جان کنون روی اوست
شماره ۴۴ - ای روشنی چشم مرا روی تو باعث
شماره ۴۵ - ای خاک پایت بر فرق من تاج
شماره ۴۶ - ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح
شماره ۴۷ - منم که با مژه تر کنم گهر سوراخ
شماره ۴۸ - بلبلا نعره مستانه مبارک باشد
شماره ۴۹ - دل گرچه ترا بمن نباشد
شماره ۵۰ - کسی کان غم دلستانی ندارد
شماره ۵۱ - گذر چون ترا بر مقامم فتاد
شماره ۵۲ - دلی دارم ز عشق آن پری زاد
شماره ۵۳ - گرم صد ره زنی با تیغ بیداد
شماره ۵۴ - یارم که سر وفا ندارد
شماره ۵۵ - چو مرغم تا قفس بنیاد کردند
شماره ۵۶ - کسیکه ذوق تمنای دوستان دارد
شماره ۵۷ - نخستین دم که عالم آفریدند
شماره ۵۸ - ز رویش دسته گل آفریدند
شماره ۵۹ - مرا تاعشق او ارشاد کردند
شماره ۶۰ - گریه عاشقان سحر باشد
شماره ۶۱ - تا مرا نور در بصر باشد
شماره ۶۲ - دنیا مطلب که نیست جاوید
شماره ۶۳ - خرم دل یاری که نگارش چو سفر کرد
شماره ۶۴ - ای ز لبت کام ما چون نیشکر لذیذ
شماره ۶۵ - بیا ای از رخت چشم بدان دور
شماره ۶۶ - ای بیخبر از وفای دیگر
شماره ۶۷ - سرنهادم برت بخاک نیاز
شماره ۶۸ - بهار آمد ای بلبل خوش نفس
شماره ۶۹ - درآمد از درم مه خلعتی دوش
شماره ۷۰ - نه تنها دین و دل برد از نگاهش
شماره ۷۱ - ای نهان از توام بجام اخلاص
شماره ۷۲ - ای لعل می آلودت از جوش شکر فیاض
شماره ۷۳ - ای که با نیکان طمع داری که یا بی ارتباط
شماره ۷۴ - ای خدایت زهر بلاحافظ
شماره ۷۵ - گیرم از خلق توانکرد نهان فعل شنیع
شماره ۷۶ - یکی روز رفتم بگلگشت باغ
شماره ۷۷ - مرا اتفاق از هجوم مخالف
شماره ۷۸ - کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف
شماره ۷۹ - خدای یکتا بداد ما را دویار زیبا نجیب و عارف
شماره ۸۰ - چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق
شماره ۸۱ - بیشتر زانکه رسد باده ز روئیدن تاک
شماره ۸۲ - هرسو که کنی روتو بدینشکل و شمایل
شماره ۸۳ - عمریست تا چو شمع بخدمت ستاده ایم
شماره ۸۴ - ای روی نکرده هیچ سویم
شماره ۸۵ - زهی مصحف رو که در وی رقم
شماره ۸۶ - اکنون که بطره ات اسیرم
شماره ۸۷ - من جز تو کسی دگر ندارم
شماره ۸۸ - ز گل و گلاب و ز لاله پیاله می جویم
شماره ۸۹ - من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم
شماره ۹۰ - نه این زمان ز می جلوه تو من مستم
شماره ۹۱ - سالها شد که بدل نقش مرادی دارم
شماره ۹۲ - بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم
شماره ۹۳ - ای ز نور تو چشم جان روشن
شماره ۹۴ - ندانم آخر از داغ دل من
شماره ۹۵ - چو بسمل کردی و بردی دل من
شماره ۹۶ - نه تنها منزل او شد دل من
شماره ۹۷ - دگر بگرفته در کف خنجرش بین
شماره ۹۸ - دگر دل پای بست دیگرش بین
شماره ۹۹ - رخ زیبا چو ماه روشنش بین
شماره ۱۰۰ - چندم زنی ای بت جفاجو
شماره ۱۰۱ - ساقی مصطب جانم تنناها یاهو
شماره ۱۰۲ - امشب نگارم با روی چون ماه
شماره ۱۰۳ - زهی بر جمالت جمال آینه
شماره ۱۰۴ - ای کرده تلف عمر گرامی بمناهی
شماره ۱۰۵ - ای خفته دراین سرای فانی
شماره ۱۰۶ - ساقی ز چه روی سرگرانی
شماره ۱۰۷ - کهن پیرا چو عهد نوجوانی
شماره ۱۰۸ - تو در خوبی باین خوبان نمانی
شماره ۱۰۹ - نهان بابر نخواهی گر آفتاب تجلی
شماره ۱۱۰ - دم رفتن نکرد او گر وداعی
شماره ۱۱۱ - ابروی تو آئینه انوار الهی