هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا، دربارهٔ اخلاص و عشق به معشوق الهی است. شاعر بیان میکند که اخلاص واقعی تنها در ارتباط با معشوق حقیقی (خدا) ممکن است و در جهان مادی، اخلاص حقیقی یافت نمیشود. او از زبان شیشه و جام، پیر و جوان، و نور سخن میگوید تا مفهوم اخلاص را در سطوح مختلف زندگی نشان دهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و فلسفهٔ اسلامی دارد.
شماره ۷۱ - ای نهان از توام بجام اخلاص
ای نهان از توام بجام اخلاص
ای بجان از توام نهان اخلاص ۱
جان من چون تو نیست جانانی
که توان داشتن بجان اخلاص ۲
تا بجان کرده جای اخلاصت
با کسم نیست در جهان اخلاص ۳
چون نهان هست با تو اخلاصم
گو نباشد مرا عیان اخلاص ۴
شیشه با جام بین چه میگوید
باشدش پیر با جوان اخلاص ۵
ساقی امشب دلم فزون دارد
بمی همچو ارغوان اخلاص ۶
هرکه چون نور باتو خالص شد
بایدش داشت جاودان اخلاص ۷
ای بجان از توام نهان اخلاص ۱
جان من چون تو نیست جانانی
که توان داشتن بجان اخلاص ۲
تا بجان کرده جای اخلاصت
با کسم نیست در جهان اخلاص ۳
چون نهان هست با تو اخلاصم
گو نباشد مرا عیان اخلاص ۴
شیشه با جام بین چه میگوید
باشدش پیر با جوان اخلاص ۵
ساقی امشب دلم فزون دارد
بمی همچو ارغوان اخلاص ۶
هرکه چون نور باتو خالص شد
بایدش داشت جاودان اخلاص ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - نه تنها دین و دل برد از نگاهش
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - ای لعل می آلودت از جوش شکر فیاض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
