هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف نور و روشناییای میپردازد که از معشوق ساطع میشود و جهان را روشن میکند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند ماه، آفتاب، شمع، و لاله، تأثیر نور معشوق را بر جان و جهان بیان میکند و عشق خود را به او ابراز میدارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۹۳ - ای ز نور تو چشم جان روشن
ای ز نور تو چشم جان روشن
جان چو باشد همه جهان روشن ۱
گرنه شب از رخت بتابد نور
کی شود ماه آسمان روشن ۲
آفتاب فلک هم از رویت
کرده روز جهانیان روشن ۳
وصف روی تو کرده در مجمع
تا شده شمع را زبان روشن ۴
بین چراغان لاله از رویت
هر سحرگه ببوستان روشن ۵
باشد آئینه سان ز عکس رخت
دلم ای دوست جاودان روشن ۶
از رخت نور تو تجلی کرد
شد زمین روشن و زمان روشن ۷
جان چو باشد همه جهان روشن ۱
گرنه شب از رخت بتابد نور
کی شود ماه آسمان روشن ۲
آفتاب فلک هم از رویت
کرده روز جهانیان روشن ۳
وصف روی تو کرده در مجمع
تا شده شمع را زبان روشن ۴
بین چراغان لاله از رویت
هر سحرگه ببوستان روشن ۵
باشد آئینه سان ز عکس رخت
دلم ای دوست جاودان روشن ۶
از رخت نور تو تجلی کرد
شد زمین روشن و زمان روشن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲ - بیا که تشنه لعلت چو آب یاقوتم
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - ندانم آخر از داغ دل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.