هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد فراق و جدایی میگوید و خود را به بلبلی تشبیه میکند که در باغ گلها ناله میکند. او از داغی که بر دل دارد سخن میگوید و درد ناشی از فراق را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و درد فراق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۹ - اَمْروُزْ نُوورِ گِلْ رِهْ بَدیمه ته باغْ
اَمْروُزْ نُوورِ گِلْ رِهْ بَدیمه ته باغْ
شهْ مِسکینهْ دِلِ سَرْ دَچیمه سی داغْ ۱
منْ بلبلْ صِفِتْ نالمّه ته گِلِهْ باغْ
ته فرقتْ جه داغْبه دل دارمه، سَر داغْ ۲
شهْ مِسکینهْ دِلِ سَرْ دَچیمه سی داغْ ۱
منْ بلبلْ صِفِتْ نالمّه ته گِلِهْ باغْ
ته فرقتْ جه داغْبه دل دارمه، سَر داغْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - امیر گِنِهْ:ای دوُنِ زبونِ طامِعْ!
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
