هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اسارت در زلف معشوق سخن میگوید و خود را قربانی چشمهای وسوسهانگیز و جذاب او میداند. همچنین، از تشبیههای زیبایی مانند آهوی تنهسنجد و افتاده در چاه کنعان استفاده شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۷ - اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ ۱
آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ
افتادهیِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ ۲
سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ ۱
آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ
افتادهیِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - آشفتهی اون موی افشون بَووئمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
