هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و جدایی میگوید و بیان میکند که نه در این شهر میتواند بماند و نه دلش را میتواند از معشوق بگیرد. او احساس میکند که دل و جانش دیگر متعلق به خودش نیست.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد تا بتواند با آن ارتباط برقرار کند.
شماره ۱۱۶ - تیر بزه مرهْ کُومْ نییه نُومه گیتنْ
تیر بزه مرهْ کُومْ نییه نُومه گیتنْ
بی کومْ ره آرُومْ نییه که نُومه گیتنْ ۱
نا بتومّه این شهر دیین نا وریتن
جان و دلْ تره\ دلْ نییه، نُومه گیتنْ ۲
بی کومْ ره آرُومْ نییه که نُومه گیتنْ ۱
نا بتومّه این شهر دیین نا وریتن
جان و دلْ تره\ دلْ نییه، نُومه گیتنْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - ناتُومه ته مهرهورزی ره دلْ هَئیتنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ای لارِ کوهْ نیشتمهْ یارِ دَر بییِنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
