هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و طبیعتگرا است که در آن از زیباییهای کوه، گلها و بلبلها سخن میرود و عشق را به عنوان یار و همراه توصیف میکند.
رده سنی:
12+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و طبیعتگراست که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای برای گروههای سنی پایینتر وجود ندارد.
شماره ۱۲۶ - خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!
هر گوشهیِ لارْ، بلبلِ زاره یارونْ! ۱
گِل بِشْکِفْتْ، نَشْکِفْتْ غنچه بسیاره یارونْ!
یارْ اونْ خِشِه که شِهْ یارْرِهْ دارهْ یارونْ! ۲
هر گوشهیِ لارْ، بلبلِ زاره یارونْ! ۱
گِل بِشْکِفْتْ، نَشْکِفْتْ غنچه بسیاره یارونْ!
یارْ اونْ خِشِه که شِهْ یارْرِهْ دارهْ یارونْ! ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - اون روز که بلقیس آخرت در شیینْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
