هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر محلی یا فولکلور است که به زبان محلی سروده شده و به موضوعاتی مانند عشق، دلتنگی، و نصیحت میپردازد. در این شعر، شاعر از دلبری میگوید که رفته و دل را تنها گذاشته است. همچنین، توصیه میکند که در غصه نماند و به سلامت خود توجه کند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و اندکی دلتنگی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، زبان آن ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۱۷۴ - نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
نما شترسرا، وِرْگ دکته صحراره
بورده مِنِ دلبرِگو بزاره (گوکزاره) ۱
تو غرصه نخر، مسّه چشِ بلاره
ته سر سلامت، ته گو بزا (گو کزا) بسیاره ۲
بورده مِنِ دلبرِگو بزاره (گوکزاره) ۱
تو غرصه نخر، مسّه چشِ بلاره
ته سر سلامت، ته گو بزا (گو کزا) بسیاره ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - اَمِلْ تش هیره (ایره)، نور و کجور بسوزه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - الهی تنه رو بکشه شماله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
