هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر محلی یا فولکلور است که به زیباییهای طبیعت و احساسات انسانی اشاره دارد. در آن از عناصری مانند دختر خجیر، نارنج، گیلان، دماوند و باد استفاده شده است که همگی نمادهایی از طبیعت و زندگی روستایی هستند.
رده سنی:
همه سنین
این متن دارای مضامین طبیعی و احساسی است که برای همه سنین قابل درک است، اما ممکن است نوجوانان و بزرگسالان بهتر بتوانند با عمق احساسات و نمادهای آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۲۱ - خجیره کیجا، ته جمه نارنجیه
خجیره کیجا، ته جمه نارنجیه
ریکا بورده گیلونْ براجنّیهْ ۱
بلنّهْ نفارْ دَسْتکْ هوا شنّیه
دماوندِ وٰا، ورهْ بَخُو شنّیهْ ۲
ریکا بورده گیلونْ براجنّیهْ ۱
بلنّهْ نفارْ دَسْتکْ هوا شنّیه
دماوندِ وٰا، ورهْ بَخُو شنّیهْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - یا علی، گمّه بلندهْ ته آوازه
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
