هوش مصنوعی:
امیر گنه در این متن به توصیف معشوق خود پرداخته و از زیباییهای ظاهری او مانند چشمان مخمور، زلف بور و میون مور سخن میگوید. او از عشق و علاقه خود به معشوق با استفاده از تشبیههای زیبا مانند دُرّ، شکر و بلور یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از اصطلاحات و تشبیههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۳۶ - امیر گنه: دوستْ دارمه یکی چه حوره
امیر گنه: دوستْ دارمه یکی چه حوره
دَنّونْ دُرّ و لُو شکر و تنْ بلوره ۱
وارنگْ کال وُ دیمْ آل وُ دْ چشْ مَخموره
زلفْ بُورهْ، میونْ موره، دْلو طهوره ۲
دَنّونْ دُرّ و لُو شکر و تنْ بلوره ۱
وارنگْ کال وُ دیمْ آل وُ دْ چشْ مَخموره
زلفْ بُورهْ، میونْ موره، دْلو طهوره ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُوره
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - منهْ دلْره تو دارْنی که یادتْ نییهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
