هوش مصنوعی:
امیر گنه در این متن از احساس تنهایی و ناامیدی خود میگوید. او اشاره میکند که کسی به او ظن نمیبرد و مانند کشتی شکستهای در کنار دریا رها شده است. همچنین، او از گذر زمان و تغییر شرایط سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن حاوی مضامین احساسی عمیق مانند تنهایی و ناامیدی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۴۷ - امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
اَونْطُورْ بَسُوتمه، هرگزْ کس ظن نداره ۱
بشکسته کشتی مُونّم دَرْیُو کناره
کِلاکْ بَئیته، میون کنار بواره (بباره) ۲
اَونْطُورْ بَسُوتمه، هرگزْ کس ظن نداره ۱
بشکسته کشتی مُونّم دَرْیُو کناره
کِلاکْ بَئیته، میون کنار بواره (بباره) ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
