هوش مصنوعی:
این شعر از امیر گنه، توصیفی شاعرانه و ستایشآمیز از شخصی به نام "تو" است که با تشبیهات زیبا به ستاره و ماه، جایگاه والای او را نشان میدهد. همچنین اشارهای به شهر سمرقند دارد که گویی پشت ماه قرار گرفته است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۲۹۴ - امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
امیر گنه: که تو خجیرونِ شاهی
گردٰاگردْ ستارهْ، تو میُونه ماهی ۱
هر وَختْ که تنه کَمندْ بَوُوئهْ راهی،
تُو خرنهْ، سَمرقَندْ، گو به پشتِ ماهی ۲
گردٰاگردْ ستارهْ، تو میُونه ماهی ۱
هر وَختْ که تنه کَمندْ بَوُوئهْ راهی،
تُو خرنهْ، سَمرقَندْ، گو به پشتِ ماهی ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - زنگی دیمه که سرچشمهی حیات بویی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - نَدوُمّه منی قالب بساتنْ چی بی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
