هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر است که با وجود نداشتن مال و ملک، شکرگزار است که سر بر تن دارد. او از غم و مصیبت‌هایی می‌گوید که تحمل کرده و دشمنانش باقی مانده‌اند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد، غم و شکرگزاری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۵۲ - بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ

بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ
چِنوُنْ بنالمْ که نالهْ بِلْبِلْ مُسّْ ۱

گرفتارِ یک جامِّه یکی گِلِ دَسْ
گِلْ به دلْ بلا بَییِهْ، بلا گِلِ دَسْ ۲

اگر که دنی مال وُ ملک مه نَمونِسْ،
شُکِرْ کمّه که سَرْ به تنْ مه بَمُونِسْ ۳

مه مسکینِ تَنْ غَمْ بَخِرْد اندی که تُونِسْ
مِنْ شِرِهْ بَخِرْدِمهْ، مه دِشمِنْ بَمُونِسْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱ - دُوسْ‌رِهْ شیرِ نازْ دیمه چِشمِ کنار مَسْ
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.