هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج ناشی از عشق و جفا می‌پردازد. شاعر از غم و اندوه عشق سخن می‌گوید و احساس تنهایی و جدایی را توصیف می‌کند. همچنین، به ناپایداری دنیا و آرزوهای بی‌ثمر اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند غم، جفا و تنهایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۱۷ - من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین

من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
نازنین نتومّه غم و دردره چیین ۱

ته بدی، عشقْ غَمْ‌رِهْ غَمِ سَرْ بنّیین
ته ویله و مه زیله ره فرق پرنیین ۲

هرجا که نگاه شونه نشینه شیین
هرچیز که هوس وینه، نَوِنِهْ دیینْ ۳

خوبون جهون تا هَسّنِهْ ته جائیینْ
چش‌رِهْ دوندی، دیم ره مه جانپشیین ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.