هوش مصنوعی:
این شعر به بیان درد و رنج عاشقانه میپردازد. شاعر از فراق یار و سوختن دل در آتش غم سخن میگوید و از یاران میخواهد که از او کناره بگیرند. او عشق را بلایی میداند که شمارهای ندارد و هر کس را که درگیر آن شود، به رنج میاندازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها مناسب نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد فراق و سوختن دل نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴۵ - وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
ای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره ۱
هر جا مشکه روش نیشته، عطّار بیکاره
مه وَرْ وَلگهْ ریز و تنه وَرْ ویهاره ۲
مه تن بسوته، دلْ ز غمْ مه پر باره
صَدْ اشتر قطار کشی، تمومْره باره ۳
یارونْ، برارونْ! کنین زمن کناره
ترسّمه عشقِ بَلْ بئیرهْ شماره ۴
ای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره ۱
هر جا مشکه روش نیشته، عطّار بیکاره
مه وَرْ وَلگهْ ریز و تنه وَرْ ویهاره ۲
مه تن بسوته، دلْ ز غمْ مه پر باره
صَدْ اشتر قطار کشی، تمومْره باره ۳
یارونْ، برارونْ! کنین زمن کناره
ترسّمه عشقِ بَلْ بئیرهْ شماره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - اونوختْ که خدا بنا کرده دنیاره
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
