هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای طبیعت و احساسات عاشقانه اشاره دارد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند تیر و چشم، زخم و لب، و توصیف مکانهایی مانند مازرون و هند، حس عشق و دلتنگی را منتقل میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و تصاویر شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از کلمات و عبارات نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک عمیقتر معانی دارند.
شماره ۱۷۶ - امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
زَخْمی ره دْخشْ وسّهْ تنه لبونه ۱
لُو زمزمهْ، دَندونْ دُرّه ته دهُونه
ته دیمِ یکی خشْ ارْزنه دْجهُونه ۲
به خَرجْ و خراجِ ملْکِ مازرُونه
هنْدِ باج و ایرون و دیگر تورونه ۳
اندی شَرْ خورْ تاونهْ آسْمُونه
نه اِرْزه یکی گُوشهیِ ته چشُونه ۴
زَخْمی ره دْخشْ وسّهْ تنه لبونه ۱
لُو زمزمهْ، دَندونْ دُرّه ته دهُونه
ته دیمِ یکی خشْ ارْزنه دْجهُونه ۲
به خَرجْ و خراجِ ملْکِ مازرُونه
هنْدِ باج و ایرون و دیگر تورونه ۳
اندی شَرْ خورْ تاونهْ آسْمُونه
نه اِرْزه یکی گُوشهیِ ته چشُونه ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
