هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از امیر گنه بیانگر احساسات عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است. او خود را کمترین بندهی معشوق میداند و با استفاده از تصاویر طبیعی مانند نرگس، گل و سوسن، زیبایی و دلربایی معشوق را توصیف میکند. شاعر همچنین از انتظار کشیدن در عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۹۷ - امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
کمترینْ بندهی جانْ جه جدا چه (چون) بَوُویی ۱
ته پاکْ گوهر ره مهرْورزی پرْ بویی
مرهْ به دَنی کَسْ نیِهْ، مه کَسْ تویی ۲
چشْ تازه نرگِس دوستْ خجیرهْخویی
دیمْ سرْخهْ گلِ وَلْگلهْ که پاکْ بشْکُویی ۳
تَنْ سَوسَنهْ که سر بدَرْ اُورْنه گویی
کَمنْ مشکهْ، عاشقْ، انتظار ره بُویی ۴
کمترینْ بندهی جانْ جه جدا چه (چون) بَوُویی ۱
ته پاکْ گوهر ره مهرْورزی پرْ بویی
مرهْ به دَنی کَسْ نیِهْ، مه کَسْ تویی ۲
چشْ تازه نرگِس دوستْ خجیرهْخویی
دیمْ سرْخهْ گلِ وَلْگلهْ که پاکْ بشْکُویی ۳
تَنْ سَوسَنهْ که سر بدَرْ اُورْنه گویی
کَمنْ مشکهْ، عاشقْ، انتظار ره بُویی ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
