هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و توصیفی از ویژگی‌های معشوق با استفاده از تشبیهات و استعاره‌های زیبا است. شاعر با بیان جزئیات چهره و اندام معشوق، مانند چشم‌ها، لب‌ها، دندان‌ها و گردن، احساسات عمیق خود را نشان می‌دهد و خود را بنده‌ای کم‌ارزش در برابر معشوق می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۳ - امیر گنه: چن چی خشه: تنگ دهون ته

امیر گنه: چن چی خشه: تنگ دهون ته
سُو آل و جنافه و لُو و دندون ته ۱

سیمینْ بدنْ، آهُو گردنْ، نارپستونْ نه
دل و دینْ ره تاراجْ بَورْد بو چشمونْ ته ۲

دیمْ قُرصِ خُورْرهْ مُونّه به جاودونْ ته
ریجنْ قَنْ خروارْ، شَکْری لَبُونْ ته ۳

دْ جادوئه یا که مَسّه اُونْ تُرکونْ ته
صَدْ خنهْ سیُو، بیشْ بکردْ بو چشمُونْ ته ۴

لَعْلِ حُقّه یا که پستهْ اُونْ دهُونْ ته
دَ چی صَدفِ گُوهرهْ اُونْ دَندونْ ته ۵

صَدْ عاشقْ به خالِ کَمنْ بُونْ قربونْ ته
امیر کم‌ترینْ بنده‌یِ رایگُونْ ته ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲ - امیر گنه: چارده دُوستهْ سالْ خجیره
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - امیر گنه: منْ بَندومهْ کردْگاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.