هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق خود می‌پردازد و او را با عناصر طبیعی مانند گل، ماه و خورشید مقایسه می‌کند. همچنین، از ویژگی‌های فیزیکی و اخلاقی معشوق مانند زیبایی صورت، نازک‌بدنی و دلربایی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و توصیفات شاعرانه است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۲۶ - خُورْ کیهْ که بُو خوانچه کَشْ ته سرایی؟

خُورْ کیهْ که بُو خوانچه کَشْ ته سرایی؟
چی حاجتْ چراغ و مُونگْ، به ته درگایی؟ ۱

مُونگْ ره اُونْطری داغْ به دیمْ هُونیایی
مُونگْ جُراَتْ ندارْنهْ هرگزْ روزْ درآیی ۲

چی بَومْ خجیرهْ نوم و بی‌همتایی
ته دیمهْ به رَنگِ گلِ باغْ نمایی ۳

تختِ دولتْ ره، ته بَخْتْ دولتْ هدایی
هُمای تنه سٰایه، پَرهْ هوایی ۴

ای یُوسفهْ چیرهْ، دوستِ سیمین لقایی
ای زُهرهْ جَبینْ، ماه و خورشیدْ ضیایی ۵

ای سیمهْ تَنْ، نازکْ بَدنْ، دل‌رُبایی
سیمینْ ذَقنْ، عنبرْشکنْ، پیچ و تایی ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵ - امیر گنه: عالمْ ره بروتمهْ جویی
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - دیرْ هاکتْ هزارْ داغْ به دلْ دارمه جایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.