هوش مصنوعی: این متن از یک شعر کلاسیک فارسی است که در آن شاعر از زمان مناسب برای نوشیدن شراب سخن می‌گوید. او توصیف می‌کند که این زمان نه گرم است و نه سرد، نه ابری است و نه آفتابی، و نه بادی می‌وزد و نه گرد و غباری وجود دارد. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که شراب کهنه‌ای بیاورد و آن را پر و خالی کند، زیرا این کار باعث می‌شود که ننگ و نبرد از بین برود. او شرابی را توصیف می‌کند که زرد و ضعیف است، اما نه از عشق ضعیف است و نه از غم زرد شده است. این شراب در جان قوت دارد و در مغز مشک است، در چشم نور است و در روی ورد است.
رده سنی: 18+ این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب‌خواری و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۱۰ - الا وقت صبوحست، نه گرمست و نه سردست

الا وقت صبوحست، نه گرمست و نه سردست
نه ابرست و نه خورشید، نه بادست و نه گردست ۱

بیار ای بت کشمیر، شراب کهن پیر
بده پر و تهی گیر که مان ننگ و نبردست ۲

از آن باده که زردست و نزارست ولیکن
نه از عشق نزارست و نه از محنت زردست ۳

به جان اندر قوتست و به مغز اندر مشکست
به چشم اندرنورست و به روی اندر، وردست ۴
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.