غزل ۷۰ - خه که دگر باره دل، درد تو در برگرفت

خه که دگر باره دل، درد تو در برگرفت
باز به پیرانه سر، عشق تو از سر گرفت ۱

یار درآمد به کوی، شور برآمد ز شهر
عشق در آمد ز بام، عقل ره درگرفت ۲

لعل تو یک خنده زد، مرده دلی زنده کرد
حسن تو یک شعله زد، سوخته‌ای درگرفت ۳

تاختن آورد هجر، تیغ بلا آخته
زحمت هستی ما، از ره ما برگرفت ۴

شیر به چنگال عنف، گردن آهو شکست
باز به منقار قهر، بال کبوتر گرفت ۵

صبر و دل و دین ما جمله ز ما بستند
روح مجرد بماند دامن دل برگرفت ۶