غزل ۱ - ای آتش سودای تو خون کرده جگرها غزل ۲ - طبع تو دمساز نیست عاشق دلسوز را غزل ۳ - خوش خوش خرامان می‌روی، ای شاه خوبان تا کجا غزل ۴ - رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفا غزل ۵ - ز خاک کوی تو هر خار سوسنی است مرا غزل ۶ - به زبان چرب جانا بنواز جان ما را غزل ۷ - بر سر کرشمه از دل خبری فرست ما را غزل ۸ - گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا غزل ۹ - ای پار دوست بوده و امسال آشنا غزل ۱۰ - اری فی‌النوم ما طالت نواها غزل ۱۱ - جام می تا خط بغداد ده ای یار مرا غزل ۱۲ - درد زده است جان من میوهٔ جان من کجا غزل ۱۳ - سر به عدم درنه و یاران طلب غزل ۱۴ - گر مدعی نه‌ای غم جانان به جان طلب غزل ۱۵ - مست تمام آمده است بر در من نیم شب غزل ۱۶ - به یکی نامهٔ خودم دریاب غزل ۱۷ - ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسب غزل ۱۸ - رویم ز گریه بین چو گلین کاه زیر آب غزل ۱۹ - کار عشق از وصل و هجران درگذشت غزل ۲۰ - انصاف در جبلت عالم نیامده است غزل ۲۱ - پای گریز نیست که گردون کمان‌کش است غزل ۲۲ - تا جهان است از جهان اهل وفائی برنخاست غزل ۲۳ - دل پیشکش تو جان نهاده است غزل ۲۴ - کار گیتی را نوائی مانده نیست غزل ۲۵ - اهل بر روی زمین جستیم نیست غزل ۲۶ - آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاست غزل ۲۷ - در این عهد از وفا بوئی نمانده است غزل ۲۸ - از کف ایام امان کس نیافت غزل ۲۹ - زآتش اندیشه جانم سوخته است غزل ۳۰ - زخم زمانه را در مرهم پدید نیست غزل ۳۱ - چه آفتی تو که کمتر غم تو هجران است غزل ۳۲ - حصن جان ساز در جهان خلوت غزل ۳۳ - بخت بدرنگ من امروز گم است غزل ۳۴ - طره مفشان که غرامت بر ماست غزل ۳۵ - در جهان هیچ سینه بی‌غم نیست غزل ۳۶ - مرا دانهٔ دل بر آتش فتاده است غزل ۳۷ - من ندانستم که عشق این رنگ داشت غزل ۳۸ - چه نشینم که فتنه بر پای است غزل ۳۹ - آن کز می خواجگی است سرمست غزل ۴۰ - فرمان ملک چه ساحری ساخت غزل ۴۱ - ای قول دل به رفیع‌الدرجات غزل ۴۲ - عیسی لب است یار و دم از من دریغ داشت غزل ۴۳ - دست قبا در جهان نافه گشای آمده است غزل ۴۴ - ای باد صبح بین که کجا می‌فرستمت غزل ۴۵ - لعل او بازار جان خواهد شکست غزل ۴۶ - دیدی که یار چون ز دل ما خبر نداشت غزل ۴۷ - رخ تو رونق قمر بشکست غزل ۴۸ - از حال خود شکسته دلان را خبر فرست غزل ۴۹ - زان زلف مشک رنگ نسیمی به ما فرست غزل ۵۰ - روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشت غزل ۵۱ - به باغ وصل تو خاری، رقیب صد ورد است غزل ۵۲ - تیره زلفا بادهٔ روشن کجاست غزل ۵۳ - دردی است درد عشق که درمان پذیر نیست غزل ۵۴ - شمع شب‌ها به جز خیال تو نیست غزل ۵۵ - سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیست غزل ۵۶ - ما به غم خو کرده‌ایم ای دوست ما را غم فرست غزل ۵۷ - بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفت غزل ۵۸ - شوری ز دو عشق در سر ماست غزل ۵۹ - دل شد از دست و نه جای سخن است غزل ۶۰ - آن نازنین که عیسی دلها زبان اوست غزل ۶۱ - عیسی لبی و مرده دلم در برابرت غزل ۶۲ - گر هیچ شبی وصل دلارام توان یافت غزل ۶۳ - چه گویی ز لب دوست شکر وام توان خواست غزل ۶۴ - کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست غزل ۶۵ - عشق تو قضای آسمانی است غزل ۶۶ - می‌خور که جهان حریف جوی است غزل ۶۷ - دل را ز دم تو دام روزی است غزل ۶۸ - ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور است غزل ۶۹ - خاکی دلم که در لب آن نازنین گریخت غزل ۷۰ - خه که دگر باره دل، درد تو در برگرفت غزل ۷۱ - به دو میگون لب و پسته دهنت غزل ۷۲ - هر که در عاشقی قدم نزده است غزل ۷۳ - جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت غزل ۷۴ - سر و زر کو که منت یارم جست غزل ۷۵ - یارب آن خال بر آن لب چه خوش است غزل ۷۶ - در عشق تو عافیت حرام است غزل ۷۷ - به جائی رسید عشق که بر جای جان نشست غزل ۷۸ - چرا ننهم؟ نهم دل بر خیالت غزل ۷۹ - هر که به سودای چون تو یار بپرداخت غزل ۸۰ - دلم در بحر سودای تو غرق است غزل ۸۱ - بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمت غزل ۸۲ - علم عشق عالی افتاده است غزل ۸۳ - فلک در نیکوئی انصاف دادت غزل ۸۴ - بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت غزل ۸۵ - آن‌ها که محققان راهند غزل ۸۶ - با او دلم به مهر و محبت نشانه بود غزل ۸۷ - طریق عشق رهبر برنتابد غزل ۸۸ - عقل در عشق تو سرگردان بماند غزل ۸۹ - دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبود غزل ۹۰ - دولت عشق تو آمد عالم جان تازه کرد غزل ۹۱ - دل پیش خیال تو صد دیده برافشاند غزل ۹۲ - صد یک حسن تو نوبهار ندارد غزل ۹۳ - تب دوشین در آن بت چون اثر کرد غزل ۹۴ - هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازد غزل ۹۵ - عذر از که توان خواست که دلبر نپذیرد غزل ۹۶ - عشق تو چون درآید شور از جهان برآید غزل ۹۷ - عشق تو به گرد هر که برگردد غزل ۹۸ - آن زمان کو زلف را سر می‌برد غزل ۹۹ - سر نیست کز تو بر سر خنجر نمی‌شود غزل ۱۰۰ - هر زمانی بر دلم باری رسد غزل ۱۰۱ - عشاق به جز یار سر انداز نخواهند غزل ۱۰۲ - نگارینا به صحرا رو که صحرا حله می‌پوشد غزل ۱۰۳ - عشق تو به هر دلی فرو ناید غزل ۱۰۴ - فروغ جمالت نظر برنتابد غزل ۱۰۵ - خوی او از خام‌کاری کم نکرد غزل ۱۰۶ - ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسد غزل ۱۰۷ - حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشد غزل ۱۰۸ - با یاد تو زهر بر شکر خندد غزل ۱۰۹ - جانا لب تو پیش‌کش از ما چه ستاند غزل ۱۱۰ - مهر تو بر دیگران نتوان نهاد غزل ۱۱۱ - پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو در فزود غزل ۱۱۲ - مرا وصلت به جانی برنیاید غزل ۱۱۳ - دل که در دام تو افتاد غم جان نبرد غزل ۱۱۴ - دل زخم تو را سپر ندارد غزل ۱۱۵ - بوسه گه آسمان نعل سمند تو باد غزل ۱۱۶ - با کفر زلفت ای جان ایمان چه کار دارد غزل ۱۱۷ - آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد غزل ۱۱۸ - وصل تو به وهم در نمی‌آید غزل ۱۱۹ - چشم ما بر دوخت عشق و پردهٔ ما بردرید غزل ۱۲۰ - دوست مرا رطل عشق تا خط بغداد داد غزل ۱۲۱ - دل رفت و می‌ندانم حالش که خود کجا شد غزل ۱۲۲ - لعلت اندر سخن شکر خاید غزل ۱۲۳ - دل از آن راحت جان نشکیبد غزل ۱۲۴ - لب جانان دوای جان بخشد غزل ۱۲۵ - اول از خود بری توانم شد غزل ۱۲۶ - دل عاشق به جان فرو ناید غزل ۱۲۷ - دل از آن دلستان به کس نرسد غزل ۱۲۸ - عشق تو دست از میان کار برآورد غزل ۱۲۹ - ازین ده رنگ‌تر یاری نپندارم که کس دارد غزل ۱۳۰ - می وقت صبوح راوقی باید غزل ۱۳۱ - تو را نازی است اندر سر که عالم بر نمی‌تابد غزل ۱۳۲ - چه روح افزا و راحت باری ای باد غزل ۱۳۳ - چشم دارم که مرا از تو پیامی برسد غزل ۱۳۴ - باغ جان را صبوحی آب دهید غزل ۱۳۵ - دل نام تو بر نگین نویسد غزل ۱۳۶ - فراقت ز خون‌ریز من در نماند غزل ۱۳۷ - آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد غزل ۱۳۸ - دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسد غزل ۱۳۹ - آتش عیاره‌ای آب عیارم ببرد غزل ۱۴۰ - خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسد غزل ۱۴۱ - اندرآ ای جان که در پای تو جان خواهم فشاند غزل ۱۴۲ - سخن با او به موئی درنگیرد غزل ۱۴۳ - دلم آخر به وصالش برسد غزل ۱۴۴ - سر زلفت چو در جولان بیاید غزل ۱۴۵ - دل دادم و کار برنیامد غزل ۱۴۶ - مرا غم تو به خمار خانه باز آورد غزل ۱۴۷ - مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد غزل ۱۴۸ - بر دل غم فراقت آسان چگونه باشد غزل ۱۴۹ - شور عشق تو در جهان افتاد غزل ۱۵۰ - عقل ز دست غمت دست به سر می‌رود غزل ۱۵۱ - روی تو را در رکاب شمس و قمر می‌رود غزل ۱۵۲ - دل سکهٔ عشق می نگرداند غزل ۱۵۳ - تا مرا عشق یار غار افتاد غزل ۱۵۴ - دلبر آن به که کسش نشناسد غزل ۱۵۵ - نقش تو خیال برنتابد غزل ۱۵۶ - روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کند غزل ۱۵۷ - زین وجودت به جان خلاص دهند غزل ۱۵۸ - روزم به نیابت شب آمد غزل ۱۵۹ - ماه را با نور رویش بیش مقداری نماند غزل ۱۶۰ - ز خوبان جز جفاکاری نیاید غزل ۱۶۱ - خار غم تو گل طرب دارد غزل ۱۶۲ - زهر با یاد تو شکر گردد غزل ۱۶۳ - عشقت چو درآمد ز دلم صبر بدر شد غزل ۱۶۴ - آن را که غم‌گسار تو باشی چه غم خورد غزل ۱۶۵ - آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بود غزل ۱۶۶ - رخ به زلف سیاه می‌پوشد غزل ۱۶۷ - آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد غزل ۱۶۸ - آنچه عشق دوست با من می‌کند غزل ۱۶۹ - مرد که با عشق دست در کمر آید غزل ۱۷۰ - عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زند غزل ۱۷۱ - نی دست من به شاخ وصال تو بر رسید غزل ۱۷۲ - این عشق آتشینم دود از جهان برآرد غزل ۱۷۳ - دلم ز هوای تو بر نمی‌گردد غزل ۱۷۴ - صبح چون جیب آسمان بگشاد غزل ۱۷۵ - آن دم که صبح بینش من بال برگشاد غزل ۱۷۶ - زان بخششی که بر در عالم شد غزل ۱۷۷ - آباد بر آن شب که شب وصلت ما بود غزل ۱۷۸ - عافیت کس نشان دهد؟ ندهد غزل ۱۷۹ - دل از گیتی وفاجویی ندارد غزل ۱۸۰ - دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشد غزل ۱۸۱ - آمد نفس صبح و سلامت نرسانید غزل ۱۸۲ - آن کو چو تو دلربای دارد غزل ۱۸۳ - چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید غزل ۱۸۴ - با درد تو کس منت مرهم نپذیرد غزل ۱۸۵ - آوازهٔ جمالت اندر جهان فتاد غزل ۱۸۶ - در خوشاب را لبت سخت خوش آب می‌دهد غزل ۱۸۷ - عشقت آتش ز جان برانگیزد غزل ۱۸۸ - پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشه‌وار غزل ۱۸۹ - پیش صبا نثار کنم جان شکوفه‌وار غزل ۱۹۰ - دل پردهٔ عشق توست برگیر غزل ۱۹۱ - خون‌ریزی و نندیشی، عیار چنین خوش‌تر غزل ۱۹۲ - خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیار غزل ۱۹۳ - بر سر من نامده است از تو جفاجوی تر غزل ۱۹۴ - رحم کن رحم، نظر باز مگیر غزل ۱۹۵ - حدیث توبه رها کن سبوی باده بیار غزل ۱۹۶ - آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگر غزل ۱۹۷ - سرهای سراندازان در پای تو اولی‌تر غزل ۱۹۸ - فتاده‌ام به طلسم کشاکش تقدیر غزل ۱۹۹ - روز عمرم در شب افتاده است باز غزل ۲۰۰ - ای دل آن زنار نگسستی هنوز غزل ۲۰۱ - دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریز غزل ۲۰۲ - از این ده رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس غزل ۲۰۳ - بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس غزل ۲۰۴ - مه نجویم، مه مرا روی تو بس غزل ۲۰۵ - کشد مو بر تن نخجیر تیر از شوق پیکانش غزل ۲۰۶ - هر دل که غم تو داغ کردش غزل ۲۰۷ - عقل ما سلطان جان می‌خواندش غزل ۲۰۸ - چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگش غزل ۲۰۹ - خسته‌ام نیک از بد ایام خویش غزل ۲۱۰ - بس سفالین لب و خاکین رخ و سنگین جانم غزل ۲۱۱ - از دو عالم دامن جان درکشم هر صبح‌دم غزل ۲۱۲ - کو صبح که بار شب کشیدم غزل ۲۱۳ - نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابم غزل ۲۱۴ - از دهر غدر پیشه وفائی نیافتم غزل ۲۱۵ - از گشت چرخ کار به سامان نیافتم غزل ۲۱۶ - بر سریر نیاز می‌غلطم غزل ۲۱۷ - با بخت در عتابم و با روزگار هم غزل ۲۱۸ - در سایهٔ غم شکست روزم غزل ۲۱۹ - در سینه نفس چنان شکستم غزل ۲۲۰ - ز خاک پاشی در دستخون فروماندیم غزل ۲۲۱ - گر به عیار کسان از همه کس کمتریم غزل ۲۲۲ - تا چند ستم رسیده باشم غزل ۲۲۳ - نماند اهل رنگی که من داشتم غزل ۲۲۴ - از هستی خود که یاد دارم غزل ۲۲۵ - گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرم غزل ۲۲۶ - منم آن کز طرب غمین باشم غزل ۲۲۷ - دردی که مرا هست به مرهم نفروشم غزل ۲۲۸ - خون دلم مخور که غمان تو می‌خورم غزل ۲۲۹ - ما از عراق جان غم آلود می‌بریم غزل ۲۳۰ - الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیم غزل ۲۳۱ - به کوی عشق تو جان در میان راه نهم غزل ۲۳۲ - ای قوم الغیاث که کار اوفتاده‌ایم غزل ۲۳۳ - یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده‌ام غزل ۲۳۴ - دل بشد از دست دوست را به چه جویم غزل ۲۳۵ - زنگ دل از آب روی شستیم غزل ۲۳۶ - این خود چه صورت است که من پای‌بست اویم غزل ۲۳۷ - گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توام غزل ۲۳۸ - نام تو چون بر زبان می‌آیدم غزل ۲۳۹ - از تف دل آتشین دهانم غزل ۲۴۰ - کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم غزل ۲۴۱ - نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانم غزل ۲۴۲ - به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهم غزل ۲۴۳ - گفتم به ری مراد دل آسان برآورم غزل ۲۴۴ - مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارم غزل ۲۴۵ - چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم غزل ۲۴۶ - گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانم غزل ۲۴۷ - ما پیشکش تو جان فرستیم غزل ۲۴۸ - دیده در کار لب و خالش کنم غزل ۲۴۹ - دل به سودای بتان دربسته‌ام غزل ۲۵۰ - جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانم غزل ۲۵۱ - به صفت، عاشق جمال توایم غزل ۲۵۲ - امروز دو هفته است که روی تو ندیدم غزل ۲۵۳ - طبع تو دمساز نیست چاره چه سازم غزل ۲۵۴ - ای جفت دل من از تو فردم غزل ۲۵۵ - خوش خوش از عشق تو جانی می‌کنم غزل ۲۵۶ - من در طلب یارم ز اغیار نیندیشم غزل ۲۵۷ - دل را به غم تو باز بستیم غزل ۲۵۸ - خیز تا رخت دل براندازیم غزل ۲۵۹ - یارب از عشق چه سرمستم و بی‌خویشتنم غزل ۲۶۰ - نزل عشقت جان شیرین آورم غزل ۲۶۱ - نیم شب پی گم کنان در کوی جانان آمدم غزل ۲۶۲ - در عشق ز تیغ و سر نیندیشم غزل ۲۶۳ - ما دل به دست مهر تو زان باز داده‌ایم غزل ۲۶۴ - تا من پی آن زلف سرافکنده همی دارم غزل ۲۶۵ - تو را در دوستی رائی نمی‌بینم، نمی‌بینم غزل ۲۶۶ - دست از دو جهان کشیده خواهم غزل ۲۶۷ - ز باغت به جز بوی و رنگی نبینم غزل ۲۶۸ - ز باغ عافیت بوئی ندارم غزل ۲۶۹ - طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم غزل ۲۷۰ - دارم سر آنکه سر برآرم غزل ۲۷۱ - از گلستان وصل نسیمی شنیده‌ام غزل ۲۷۲ - دلا زارت برون نتوان نهادن غزل ۲۷۳ - خرمی کان فلک دهد غم دان غزل ۲۷۴ - برون از جهان تکیه جایی طلب کن غزل ۲۷۵ - سوختم چون بوی برناید ز من غزل ۲۷۶ - ای صبح مرا حدیث آن مه کن غزل ۲۷۷ - غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ من غزل ۲۷۸ - دلا با عشق پیمان تازه گردان غزل ۲۷۹ - رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکن غزل ۲۸۰ - دلم دردمند است باری برافکن غزل ۲۸۱ - آب و سنگم داد بر باد آتش سودای من غزل ۲۸۲ - ترک سن سن گوی توسن خوی سوسن بوی من غزل ۲۸۳ - از عشق دوست بین که چه آمد به روی من غزل ۲۸۴ - ای باد بوی یوسف دلها به ما رسان غزل ۲۸۵ - بر سر بازار عشق آزاد نتوان آمدن غزل ۲۸۶ - ای لعل تو پرده‌دار پروین غزل ۲۸۷ - روی است بنامیزد یا ماه تمام است آن غزل ۲۸۸ - تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز من غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن غزل ۲۹۰ - در یک سخن آن همه عتیبش بین غزل ۲۹۱ - شب من دام خورشید است گوئی زلف یار است این غزل ۲۹۲ - درد دل گویم از نهان بشنو غزل ۲۹۳ - آخر چه خون کرد این دلم کامد به ناخن خون او غزل ۲۹۴ - تو چه دانی که من از وفا چه نمودم به جای تو غزل ۲۹۵ - سینه پر آتشم چو میغ از تو غزل ۲۹۶ - شد آبروی عاشقان از خوی آتش‌ناک تو غزل ۲۹۷ - گرچه جانی از نظر پنهان مشو غزل ۲۹۸ - چه کرده‌ام بجای تو که نیستم سزای تو غزل ۲۹۹ - پشت پایی زد خرد را روی تو غزل ۳۰۰ - در عشق داستانم و بر تو به نیم جو غزل ۳۰۱ - بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست او غزل ۳۰۲ - ای تماشاگه جان بر طرف لاله‌ستان تو غزل ۳۰۳ - رخت تمنای دل بر در عشاق نه غزل ۳۰۴ - افدی بنفس من بدت فی‌المهد عنی غافله غزل ۳۰۵ - خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نه غزل ۳۰۶ - هست به دور تو عقل نام شکسته غزل ۳۰۷ - در دستت اوفتادم چون مرغ پر بریده غزل ۳۰۸ - ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداخته غزل ۳۰۹ - سرمستم و تشنه، آب در ده غزل ۳۱۰ - در صبوح آن راح ریحانی بخواه غزل ۳۱۱ - ای برقرار خوبی، با تو قرار من چه غزل ۳۱۲ - ای دل به جفات جان نهاده غزل ۳۱۳ - ای زیر نقاب مه نموده غزل ۳۱۴ - ای چشم پر خمارت دلها فگار کرده غزل ۳۱۵ - درا تا سیل بنشانم ز دیده غزل ۳۱۶ - ماه نو و صبح بین پیاله و باده غزل ۳۱۷ - از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ای غزل ۳۱۸ - روی درکش ز دهر دشمن روی غزل ۳۱۹ - زین تنگنای وحشت اگر باز رستمی غزل ۳۲۰ - غم بنیاد آب و گل چه خوری غزل ۳۲۱ - روز دانش به ازین بایستی غزل ۳۲۲ - ای دل ای دل هلاک تن کردی غزل ۳۲۳ - خاک بغداد در آب بصرم بایستی غزل ۳۲۴ - شوریده کرد ما را عشق پری جمالی غزل ۳۲۵ - ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستی غزل ۳۲۶ - ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستی غزل ۳۲۷ - ای ترک دلستان ز شبستان کیستی غزل ۳۲۸ - کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی غزل ۳۲۹ - یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینی غزل ۳۳۰ - زرهٔ زلف بر قبا شکنی غزل ۳۳۱ - این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختی غزل ۳۳۲ - جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشی غزل ۳۳۳ - تا بیش دل خراب داری غزل ۳۳۴ - تب‌ها کشم از هجر تو شب‌های جدائی غزل ۳۳۵ - گلی از باغ وفا آمده‌ای غزل ۳۳۶ - باز از کرشمه زخمهٔ نو در فزوده‌ای غزل ۳۳۷ - تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای غزل ۳۳۸ - چه کرده‌ام که مرا پایمال غم کردی غزل ۳۳۹ - آن لعل شکر خنده گر از هم بگشایی غزل ۳۴۰ - تاطرف کلاه برشکستی غزل ۳۴۱ - یا وصل تو را نشانه بایستی غزل ۳۴۲ - بر دیده ره خیال بستی غزل ۳۴۳ - عالم افروز بهارا که تویی غزل ۳۴۴ - گر زیر زلف بند او باد صبا جا یافتی غزل ۳۴۵ - چه کردم کاستین بر من فشاندی غزل ۳۴۶ - جان از تنم برآید چون از درم درآئی غزل ۳۴۷ - هر زمان بر جان من باری نهی غزل ۳۴۸ - دیدی که هیچگونه مراعات من نکردی غزل ۳۴۹ - ز بدخوئی دمی خو وانکردی غزل ۳۵۰ - کاشکی جز تو کسی داشتمی غزل ۳۵۱ - درآ کز یک نظر جان تازه کردی غزل ۳۵۲ - دوست داری که دوستدار کشی غزل ۳۵۳ - تا لوح جفا درست کردی غزل ۳۵۴ - ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی غزل ۳۵۵ - خاک توام مرا چه خوری خون به دوستی غزل ۳۵۶ - دل نداند تو را چنان که توئی غزل ۳۵۷ - بانگ آمد از قنینه کباد بر خرابی غزل ۳۵۸ - دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتی غزل ۳۵۹ - به خرد راه عشق می‌پوئی غزل ۳۶۰ - خود لطف بود چندان ای جان که تو داری غزل ۳۶۱ - صید توام فکندی و در خون گذاشتی غزل ۳۶۲ - به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داری غزل ۳۶۳ - زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئی غزل ۳۶۴ - مرا روزی نپرسی کآخر ای غم‌خوار من چونی غزل ۳۶۵ - هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری غزل ۳۶۶ - گر قصد جان نداری، خونم چرا خوری غزل ۳۶۷ - خطی بر سوسن از عنبر کشیدی غزل ۳۶۸ - هدیهٔ پای تو زر بایستی غزل ۳۶۹ - ناز جنگ‌آمیز جانان برنتابد هر دلی غزل ۳۷۰ - دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنی غزل ۳۷۱ - گرنه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منی غزل ۳۷۲ - چه کرد این بنده جز آزاد مردی غزل ۳۷۳ - مرا تا جان بود جانان تو باشی غزل ۳۷۴ - گر بر در وصالت امید بار بودی غزل ۳۷۵ - با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهی غزل ۳۷۶ - دلم غارتیدی ز بس ترک‌تازی غزل ۳۷۷ - خاک شدم در تو را آب رخم چرا بری غزل ۳۷۸ - هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزی غزل ۳۷۹ - از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزی غزل ۳۸۰ - ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بری غزل ۳۸۱ - عتاب رنگ به من نامه‌ای فرستادی غزل ۳۸۲ - ز من گسستی و با دیگران بپیوستی غزل ۳۸۳ - یک زبان داری و صد عشوه‌گری غزل ۳۸۴ - تو را افتد که با ما سر برآری غزل ۳۸۵ - در عشق، فتوح چیست؟ دانی غزل ۳۸۶ - گویم همه دل منی و جانی غزل ۳۸۷ - خاکم که مرا منی نیابی غزل ۳۸۸ - ماهی که مه از قفای او بینی غزل ۳۸۹ - داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوی غزل ۳۹۰ - ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبری غزل ۳۹۱ - دلم خاک تو شد گو باش من خون می‌خورم باری غزل ۳۹۲ - اذا ما الطیر غنت فی‌الصباح غزل ۳۹۳ - تعاطی الکاس من شان الصبوح غزل ۳۹۴ - ما انصف ندمانی لو انکر ادمانی غزل ۳۹۵ - یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحم غزل ۳۹۶ - قم بکرة و خذها با کورة الحیات غزل ۳۹۷ - از روی تو فروزد شمع سرای عیسی غزل ۳۹۸ - چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیایی غزل ۳۹۹ - دیوانه شوم چون تو پری‌وار نمایی غزل ۴۰۰ - لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی غزل ۴۰۱ - باز از نوای دلبری سازی دگرگون می‌زنی