غزل ۱۵۶ - روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کند

روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کند
زلف تو چون روزگار پرده‌دری می‌کند ۱

والله اگر سامری کرد به عمری از آنک
چشم تو از سحرها ماحضری می‌کند ۲

مفلسی من تو را از بر من می‌برد
سرکشی تو مرا از تو بری می‌کند ۳

گر بکشم که گهی زلف دراز تو را
طرهٔ طرار تو طیره‌گری می‌کند ۴

راضیم از عشق تو گر به دلی راضی است
لیک بدان نیست او جمله بری می‌کند ۵

عقل نه همتای توست کز تو زند لاف عشق
می‌نشناسد حریف خیره سری می‌کند ۶

عشوه‌گری می‌کند لعل تو و طرفه آنک
عقل چو خاقانیی عشوه خری می‌کند ۷