هوش مصنوعی:
شاعر از جدایی و دوری از معشوق شکایت میکند و بیان میکند که این دوری باعث رنج و بیماری او شده است. او آرزو دارد که بتواند معشوق خود را ببوسد، اما این آرزو برآورده نمیشود.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و رنجهای عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و ادبیات کلاسیک فارسی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۱۲۶ - جانان شد و دل به دست هجرانم داد
جانان شد و دل به دست هجرانم داد
هجر آمد و تبهای فراوانم داد ۱
تب این همه تبخال پی آنم داد
تا بر لب یار بوسه نتوانم داد ۲
هجر آمد و تبهای فراوانم داد ۱
تب این همه تبخال پی آنم داد
تا بر لب یار بوسه نتوانم داد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - هرچند که از خسان جهان سیر آمد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - تا عشق به پروانه درآموختهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
