هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از غم و اندوهی که بر زندگیاش سایه افکنده است سخن میگوید. او بیان میکند که در باغچه عمرش، نه سروی مانده، نه سبزهای، نه لالهای و نه گلی. همچنین، در خرمن روزگارش، نه خوشهای، نه دانهای، نه کاهی و نه گردی باقی نمانده است. این متن احساسات عمیق ناامیدی و پوچی را منتقل میکند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق و احساسات پیچیدهای مانند ناامیدی و پوچی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این نوع مضامین ممکن است برای افراد با سنین پایینتر سنگین و ناراحتکننده باشد.
شماره ۱۳۱ - در باغچهٔ عمر من غم پرورد
در باغچهٔ عمر من غم پرورد
نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد ۱
بر خرمن ایام من از غایت درد
نه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد ۲
نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد ۱
بر خرمن ایام من از غایت درد
نه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
