هوش مصنوعی:
شاعر از رفتن معشوق و اندوه ناشی از آن سخن میگوید. او چشم به راه بازگشت معشوق است و از نبود خبر او رنج میبرد. شاعر از ارتباط بین چشم و گوش برای دریافت خبر معشوق صحبت میکند و آرزو میکند کسی خبری از او بیاورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این مفاهیم بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که تجربههای عاطفی مشابهی داشتهاند.
شماره ۱۸۷ - او رفت و دلم باز نیامد ز برش
او رفت و دلم باز نیامد ز برش
من چشم به ره، گوش به در بر اثرش ۱
چشم آید زی گوش که داری خبرش
گوی آید زی چشم که دیدی دگرش ۲
من چشم به ره، گوش به در بر اثرش ۱
چشم آید زی گوش که داری خبرش
گوی آید زی چشم که دیدی دگرش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - ای گشته به نور معرفت ناظر خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - خود را مپسند دل پسند همه باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
