هوش مصنوعی:
این متن به توصیف زیبایی و جذابیت یک شخصیت با چهرهای گندمگون میپردازد و آن را به بهشت و عشاق را به آدم تشبیه میکند. همچنین اشاره میکند که خاقانی به دلیل عدم دسترسی به این زیبایی، از بهشت بیرون رانده شده است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۰ - ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
عشاق چو آدم است پیرامونش ۱
خاقانی را نرفته بر گندم دست
عمدا ز بهشت میکند بیرونش ۲
عشاق چو آدم است پیرامونش ۱
خاقانی را نرفته بر گندم دست
عمدا ز بهشت میکند بیرونش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
