هوش مصنوعی: شاعر در این متن به دنبال عمری است که بتواند از آن لذت ببرد، وصالی که درد هجران را تسکین دهد و یاری که حتی با خیالش نیز آرامش یابد. او از نبود این چیزها ابراز ناراحتی می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۲۸۸ - کو عمر؟ که داد عیش بستانم از او

کو عمر؟ که داد عیش بستانم از او
کو وصل؟ که درد هجر بنشانم از او ۱

کو یار؟ که گر پای خیالش به مثل
بر دیده نهد دیده نگرانم از او ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - تب کرد اثر در رخ و در غبغب تو
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - صد ساله ره است از طلب من تا تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.