هوش مصنوعی:
این متن به موضوع هویت و وجود انسان میپردازد و سوالاتی فلسفی درباره ماهیت وجود و هویت فردی مطرح میکند. متن با استفاده از تشبیهات و استعارههایی مانند مرغ، اسب و عاریه، به این پرسشها میپردازد که وقتی ویژگیها یا عناصر وجودی ما از بین میروند یا تغییر میکنند، واقعاً چه چیزی از ما باقی میماند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. درک عمیق این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۳۱۱ - چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟
چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟
چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟ ۱
بر تو ز وجود عاریت نام کسی است
چون عاریه باز دادی آنگه تو کهای؟ ۲
چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟ ۱
بر تو ز وجود عاریت نام کسی است
چون عاریه باز دادی آنگه تو کهای؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۰ - خاقانی اگر به آرزو داری رای
گوهر بعدی:شماره ۳۱۲ - بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.