هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر خود را به سیمرغ تشبیه کرده و بیان میکند که مانند سیمرغ از دانههای دیگران بینیاز است. همچنین از معشوق خود میخواهد که مانند سیمرغ، به دیگران توجهی نکند و تنها به او بنگرد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و تشبیهات پیچیده است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. بنابراین برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۳۳۸ - سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
دادی لقبم همای گیتی آرای ۱
من فارغم از دانهٔ هرکس چو همای
تو نیز چو سیمرغ به کس رخ منمای ۲
دادی لقبم همای گیتی آرای ۱
من فارغم از دانهٔ هرکس چو همای
تو نیز چو سیمرغ به کس رخ منمای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۷ - بیدل نیمی گر به رخت بنگرمی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۹ - خاک شومی گرنه چنین خون خوریی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
