هوش مصنوعی:
شاعر از دوستش میخواهد که در مجلس بادهنوشی او را به یاد آورد و با یاد خود، دل غمگینش را شاد کند. او آرزو میکند که دوستش بیداد را کنار بگذارد و دادگری کند و او را از بندگی و رنجهایش آزاد سازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشاره به بادهنوشی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۳۴۸ - در مجلس باده گر مرا یاد کنی
در مجلس باده گر مرا یاد کنی
غمگین دل من به یاد خود شاد کنی ۱
بیداد به یکسو نهی و داد کنی
وز بندگی و محنتم آزاد کنی ۲
غمگین دل من به یاد خود شاد کنی ۱
بیداد به یکسو نهی و داد کنی
وز بندگی و محنتم آزاد کنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۷ - خاقانی اگر سر زدهٔ یار آیی
گوهر بعدی:شماره ۳۴۹ - سلطانی و طغرای تو نیکو رویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
