هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و هجران معشوق خود سخن می‌گوید. او از آتش هجران و اندوهی که بر او گذشته، گریه‌ها و ناله‌هایش که به آسمان رسیده، و خیال معشوق که به سراغش آمده، صحبت می‌کند. شاعر همچنین از زیبایی بی‌حد و مرز معشوق و گسترش عشق او در سراسر جهان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.

غزل ۵۲ - رایت حسن تو از مه برگذشت

رایت حسن تو از مه برگذشت
با من این جور تو از حد درگذشت ۱

آتش هجر توام خوش خوش بسوخت
آب اندوه توام از سر گذشت ۲

نگذرد بر هیچ کس از عاشقان
آنچه دوش از عشق بر چاکر گذشت ۳

گریهٔ من شور در عالم فکند
نالهٔ من از فلک برتر گذشت ۴

دوش باز آمد خیالت پیش من
حال من چون دید از من درگذشت ۵

دیده‌ام در پای او گوهر فشاند
تا چو می‌بگذشت بر گوهر گذشت ۶

درگذشت اشک من از یاقوت سرخ
گرچه در زردی رخم از زر گذشت ۷

پایهٔ حسنت به هر شهری رسید
لشکر عشقت به هر کشور گذشت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۱ - باز کی گیرم اندر آغوشت
گوهر بعدی:غزل ۵۳ - یار ما را به هیچ برنگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.