هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن میگوید. او از تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان خود میگوید و بیان میکند که عشق معشوق او را به خاک تلف شده و گنجهای زندگی تبدیل میکند. شاعر همچنین از تأثیرات عشق بر عقل و خرد خود سخن میگوید و بیان میکند که عشق او را به کودکی تبدیل میکند که در مهد سخنسنجی میکند. در نهایت، شاعر از غم و رنج عشق میگوید و بیان میکند که حتی اگر نام و نشان او از بین برود، باز هم بدون غم و رنج نخواهد بود.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۱۲۴ - نوبت حسن ترا لطف تو گر پنج کند
نوبت حسن ترا لطف تو گر پنج کند
عشق تو خاک تلف بر سر هر گنج کند ۱
قبلهٔ روی ترا هرکه شبی برد نماز
چار تکبیر دگر روز بر این پنج کند ۲
نرگس مست تو هشیارترین مرغی را
سینه چون نار کند چهره چو نارنج کند ۳
عقل بر سخت لبت را به سخن گفت این است
زانکه در مهد همی طفل سخنسنج کند ۴
رخ و اسبی بنهد روز و رخت را آنکس
کز مه یک شبه هر مه رخ شطرنج کند ۵
غم و رنج تو اگر نام و نشانم ببرد
بیغم و رنج مبادم اگرم رنج کند ۶
دامن چون تو پری دست گهر گیرد و بس
وای آنکس که طمع در تو به نیرنج کند ۷
عشق تو خاک تلف بر سر هر گنج کند ۱
قبلهٔ روی ترا هرکه شبی برد نماز
چار تکبیر دگر روز بر این پنج کند ۲
نرگس مست تو هشیارترین مرغی را
سینه چون نار کند چهره چو نارنج کند ۳
عقل بر سخت لبت را به سخن گفت این است
زانکه در مهد همی طفل سخنسنج کند ۴
رخ و اسبی بنهد روز و رخت را آنکس
کز مه یک شبه هر مه رخ شطرنج کند ۵
غم و رنج تو اگر نام و نشانم ببرد
بیغم و رنج مبادم اگرم رنج کند ۶
دامن چون تو پری دست گهر گیرد و بس
وای آنکس که طمع در تو به نیرنج کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳ - هرچ از وفا به جای من آن بیوفا کند
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵ - گر وفا با جمال یار کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.