بخش ۲ - چنان بد که از تازیان صدهزار

چنان بد که از تازیان صدهزار
نبرده سواران نیزه گزار ۱

برفتند و سالار ایشان شعیب
یکی نامدار از نژاد قتیب ۲

جهاندار ایران سپاهی ببرد
بگفتند کان را نشاید شمرد ۳

فراز آمدند آن دو لشکر بهم
جهان شد ز پرخاشجویان دژم ۴

زمین آن سپه را همی برنتافت
بران بوم کس جای رفتن نیافت ۵

ز باران ژویین و باران تیر
زمین شد ز خون چون یکی آبگیر ۶

خروشی برآمد ز هر پهلوی
تلی کشته دیدند بر هر سوی ۷

سه روز و سه شب زین نشان جنگ بود
تو گفتی بریشان جهان تنگ بود ۸

چهارم عرب روی برگاشتند
به شب دشت پیکار بگذاشتند ۹

شعیب اندران رزمگه کشته شد
عرب را همه روز برگشته شد ۱۰

بسی اسپ تازی به زین خدنگ
هم از نیزه و تیغ و خفتان جنگ ۱۱

ازان رفتگان ماند آنجا به جای
به نزد جهاندار پور همای ۱۲

ببخشید چیزی که بد بر سپاه
ز اسپ و ز رمح و ز تیغ و کلاه ۱۳

ز لشکر یکی مرزبان برگزید
که گفتار ایشان بداند شنید ۱۴

فرستاد تا باژ خواهد ز دشت
ازان سال و آن سال کاندر گذشت ۱۵