غزل ۹۲ - آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست

آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست
یارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟ ۱

انصاف توان داد که: با لطف وجودش
بنیاد وجود دگران از گل و خشتست ۲

زین بیش مده وعده به فردای بهشتم
کامروز به نقد از رخ او خانه بهشتست ۳

با قامت او هر که نشاند پس ازین سرو
بسیار کند سرزنش آن سرو که کشتست ۴

گفتم که: بگویم به کسی درد دل خویش
از خود به جهان یک دل بی‌درد نهشتست ۵

جان را نبود قیمت و دل چیست بر او؟
کس نام چنین ها نتوان برد، که زشتست ۶

ای اوحدی، از سر بنهی بر خط او نه
کامروز کسی بهتر ازین خط ننوشتست ۷