غزل ۲۳۲ - مستیم و مستی ما از جام عشق باشد

مستیم و مستی ما از جام عشق باشد
وین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد ۱

خوابی دگر ببینیم هر شب هلاک خود را
وین شیوه دلنوازی پیغام عشق باشد ۲

بی‌درد عشق منشین، کندر چنین بیابان
آن کس رود به منزل کش کام عشق باشد ۳

درمان دل نخواهم، تا درد مهر هستم
صبح خرد نجویم، تا شام عشق باشد ۴

نشکفت اگر ز عشقش لاغر شویم و خسته
کین شیوه لاغریها در یام عشق باشد ۵

بیش از اجل نبیند روی خلاص و رستن
در گردنی، که بندی از دام عشق باشد ۶

روزی که کشته گردم بر آستانهٔ او
تاریخ بهترینم ایام عشق باشد ۷

مشنو که: باز داند سر نیازمندان
الا کسی که پایش در دام عشق باشد ۸

از چشم اوحدی من خفتن طمع ندارم
تا پاسبان زاری بر بام عشق باشد ۹