هوش مصنوعی: این متن به موضوع ناپایداری دنیا و گذرا بودن قدرت و ثروت می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به جای دلبستگی به دنیای فانی، به کارهای نیک و باقیات الصالحات بیندیشد. او با اشاره به بزرگان و پادشاهان گذشته، تأکید می‌کند که همه سرانجام به خاک بازمی‌گردند و تنها اعمال نیک است که ماندگار می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات تاریخی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

بخش ۱۳

الا ای خریدار مغز سخن
دلت برگسل زین سرای کهن

کجا چون من و چون تو بسیار دید
نخواهد همی با کسی آرمید

اگر شهریاری و گر پیشکار
تو ناپایداری و او پایدار

چه با رنج باشی چه با تاج و تخت
ببایدت بستن به فرجام رخت

اگر ز آهنی چرخ بگدازدت
چو گشتی کهن نیز ننوازدت

چو سرو دلارای گردد به خم
خروشان شود نرگسان دژم

همان چهرهٔ ارغوان زعفران
سبک مردم شاد گردد گران

اگر شهریاری و گر زیردست
بجز خاک تیره نیابی نشست

کجا آن بزرگان با تاج و تخت
کجا آن سواران پیروزبخت

کجا آن خردمند کندآوران
کجا آن سرافراز و جنگی سران

کجا آن گزیده نیاکان ما
کجا آن دلیران و پاکان ما

همه خاک دارند بالین و خشت
خنک آنک جز تخم نیکی نکشت

نشان بس بود شهریار اردشیر
چو از من سخن بشنوی یادگیر
وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۳
# اخلاق # تاریخ # تربیت # عرفان # فرهنگ # فلسفه
۱۲۳۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۲
گوهر بعدی:بخش ۱۴
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.