غزل ۲۵۱ - موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شد

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شد
می درآید، که گل زرد به در خواهد شد ۱

چون فلک روی زمین از سمن و سوسن و گل
همه پر زهره و برجیس و قمر خواهد شد ۲

غنچه چون با لب خشک آمده بود از اول
غالب آنست که با دیدهٔ‌تر خواهد شد ۳

غصه چون دست برآرد تو به می دست گرای
که چو سرمست شوی غصه به سر خواهد شد ۴

دیگر از بهر جهان حال دگر گونه مکن
که جهان دیگر و این حال دگر خواهد شد ۵

مدعی، تا دل ما عشق نورزد پس ازین
گو: مده پند که این رنج بتر خواهد شد ۶

تیر عشق از چپ و از راست روانست هنوز
گو: بنه تن به هلاک، آنکه سپر خواهد شد ۷

اوحدی، نام طلب کن تو، که این قالب و قلب
وقت آنست که بی‌عین و اثر خواهد شد ۸

رندی و عاشقی، از خلق چه پوشانی حال؟
که جهان را هم ازین حال خبر خواهد شد ۹