هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مهر روی معشوق، نمکدان لب شیرین، خال سیاه بر روی صورت و زلف‌های سیاه، زیبایی‌های معشوق را توصیف می‌کند. همچنین، شاعر از تأثیرات این زیبایی بر طبیعت و دیگران صحبت می‌کند، مانند تأثیر بر بلبلان و عندلیبان.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاشقانه و تصاویر شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و تشبیهات ممکن است نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و فرهنگ فارسی داشته باشند.

غزل ۲۸۷ - اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند
مهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند ۱

زان نمکدان لب شیرین شورانگیز تو
دانهٔ خال سیه بر قرص سیمین بسته‌اند ۲

تا کسی از باغ حسنت شاخ سنبل نشکند
زنگیان زلف تو بر ماه پرچین بسته‌اند ۳

جز به چشم ترک مستت خون مردم کس نریخت
تا بنای کفر را در چین و ماچین بسته‌اند ۴

عندلیبان چمن را تا کند زار و نزار
چاوشان چشم مستت بر گل آذین بسته‌اند ۵

بر امید خواب مستی دوش بر طرف چمن
بلبلان بوستان از غنچه بالین بسته‌اند ۶

تا نقاب از آفتاب طلعتت بر داشتند
اوحدی را خواب خوش از چشم غمگین بسته‌اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۸۶ - نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
گوهر بعدی:غزل ۲۸۸ - فرش زمردین به زمین در کشیده‌اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.