غزل ۸۳۰ - دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی

دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
مراد خویشتن از روزگار بستدمی ۱

کجاست از لب شیرین یار تریاکی؟
که داد از آن سر زلف چو مار بستدمی ۲

گر او نه با من بیچاره رستمی کردی
به زورش از کف اسفندیار بستدمی ۳

اگر ز روی چو گل پرده بر گرفتی دوست
به خون لاله خطی از بهار بستدمی ۴

لب چو شکر او گر شکار من گشتی
مراد خاطر ازو آشکار بستدمی ۵

ز لعل اوستدم بوسه‌ای به طراری
و گر به طیره نرفتی هزار بستدمی ۶

دلش بدادم و گفتم: شمار کن بوسه
بجست ورنه منش بی‌شمار بستدمی ۷

اگر چه شرم همی داشت، من به بی‌شرمی
چه بوسها که از آن شرمسار بستدمی! ۸

ز بهر بوسه در آورده بودمش به کنار
اگر چنانکه نکردی کنار، بستدمی ۹

بر اوحدی اگر آن بی‌وفا نکردی زور
مراد این دل مسکین زار بستدمی ۱۰