بخش ۵۳ - چو پیروز شد سوی ایران کشید

چو پیروز شد سوی ایران کشید
بر شهریار دلیران کشید ۱

به روز چهارم به آموی شد
ندیدی زنی کو جهانجوی شد ۲

به آموی یک چند بنشست و بود
به دلش اندرون داوریها فزود ۳

یکی نامه سوی برادر بدرد
نوشت و زهر کارش آگاه کرد ۴

نخستین سخن گفت بهرام گرد
به تیمار و درد برادر بمرد ۵

تو را و مرا مزد بسیار باد
روان وی از ما بی‌آزار باد ۶

دگر گفت با شهریار بلند
بگوی آنچ از من شنیدی ز پند ۷

پس ما بیامد سپاهی گران
همه نامداران جنگاوران ۸

برآن گونه برگاشتمشان ز رزم
که نه رزم بینند زان پس نه بزم ۹

بسی نامور مهتران با منند
نبادی که آید بریشان گزند ۱۰

نشستم به آموی تا پاسخم
بیارد مگر اختر فرخم ۱۱